หลังควบคุมทหารม้าสอดแนมทั้งสองนายไว้ได้ ฉินชีหู่และพวกก็เร่งเข้าใกล้ประตูเมือง
ทหารรักษาเมืองคิดเพียงว่าทหารม้าสอดแนมทั้งสองมีน้ำใจ มอบม้าให้ทหารบาดเจ็บสาหัส จึงมิได้สงสัยแต่อย่างใด
ฉินชีหู่และพวกเดินเข้าใกล้ประตูเมืองอย่างเปิดเผย จนเหลือระยะไม่ถึงยี่สิบจั้ง
เมื่อเห็นทหารรักษาการณ์หลายสิบคนหน้าประตูเมือง ฉินชีหู่ก็เตรียมพร้อมสำหรับการจู่โจม
เข้าไปใกล้กว่านี้ก็ไม่มีประโยชน์นัก
หากทหารหน้าประตูเมืองตรวจสอบสักเล็กน้อย พวกเขาย่อมถูกจับได้
เมื่อเข้าไปใกล้อีกสองจั้งกว่า ฉินชีหู่ก็กำด้ามทวนยาวที่ใช้ต่างไม้เท้าแน่นขึ้นทันที
“สังหาร!”
ฉินชีหู่ผลัก “ทหารบาดเจ็บ” ที่ตนประคองอยู่ทิ้ง ก่อนตะโกนก้อง
สิ้นเสียงคำว่า “สังหาร” ทวนยาวในมือฉินชีหู่ก็แทงทะลุลำคอของทหารรักษาการณ์นายหนึ่ง
“สังหาร!”
ชั่วพริบตาต่อมา ทหารบาดเจ็บที่ทำท่าร่อแร่เหล่านั้นก็กลับมามีชีวิตชีวา พวกเขาสังหารทหารรักษาการณ์หลายสิบคนหน้าประตูเมืองอย่างง่ายดาย ก่อนมุ่งหน้าไปยังประตูเมืองอย่างรวดเร็ว
“เร็วเข้า ปิดประตูเมือง!”
“ข้าศึกบุก!”
“ข้าศึกบุก...”
ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ทหารรักษาการณ์ตื่นตระหนกอย่างหนัก
ทหารบาดเจ็บสองนายบนหลังม้าควบตรงไปยังประตูป้อมกำบังประตู
ภารกิจของพวกเขาคือรับประกันว่าทหารข้าศึกจะปิดประตูป้อมกำบังประตูไม่ได้
ระยะใกล้เพียงเท่านี้ ทั้งสองใช้เวลาเพียงไม่กี่อึดใจก็ไปถึงประตูเมืองชั้นใน
ระหว่างที่พวกเขาต่อสู้กับทหารตรงประตูป้อมกำบังประตู กำลังพลที่ตามมาก็กรูกันเข้าจู่โจมประตูเมืองไม่ขาดสาย