แนวรบด้านเหนือ
เมื่อวันก่อน ตุยหลงหล่างรื่อเปิดฉากโจมตีข้าศึกเป็นครั้งที่สอง
น่าเสียดายที่กำลังรบของข้าศึกแข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก พวกเขายังคงฝ่าแนวป้องกันของข้าศึกไปไม่ได้
ตลอดสองวันที่ผ่านมา ตุยหลงหล่างรื่อครุ่นคิดหาหนทางอย่างหนัก ว่าจะฝ่าแนวป้องกันของข้าศึกให้ได้โดยเร็วได้อย่างไร
ที่สำคัญคือ พวกเขาต้องไม่เพียงฝ่าแนวป้องกันของข้าศึกให้ได้ แต่ยังต้องทำเช่นนั้นโดยสูญเสียน้อยที่สุด
หากฝ่ายตนสูญเสียกำลังพลอย่างหนัก สุดท้ายส่งคนเพียงไม่กี่พันนายไปจู่โจมด้านหลังข้าศึก เช่นนั้นก็ไร้ความหมาย
แต่หากมีกองทหารม้าหนึ่งหมื่นห้าพันถึงสองหมื่นนายบุกจู่โจมไปถึงด้านหลังข้าศึก ด้านหลังของพวกมันย่อมปั่นป่วนเป็นแน่!
จากนั้น กองทัพอีกสายหนึ่งของบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายก็จะบุกโจมตีป้อมซิงอานอย่างดุเดือด
ถึงตอนนั้น ข้าศึกก็ต้องตัดสินใจแล้ว
ว่าจะกลับไปช่วยทุ่งหญ้ามู่หม่า หรือจะเร่งไปช่วยป้อมซิงอาน
ไม่ว่าข้าศึกจะเลือกทางใด ล้วนเป็นผลดีต่อบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายทั้งสิ้น
ขอเพียงข้าศึกถอนทัพ พวกเขาก็หาหนทางเรียกร้องผลประโยชน์ก้อนโตจากแคว้นต้าเยวี่ย หรือไม่ก็กลืนกินต้าเยวี่ยเสียโดยตรง เมื่อถึงครานั้น กำลังของบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายย่อมแข็งแกร่งขึ้นอีก!
มีเพียงเช่นนี้ จึงจะสามารถต่อกรกับต้าเฉียนต่อไปได้
ความแค้นระหว่างต้าเฉียนกับบรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายลึกล้ำยิ่งนัก สักวันทั้งสองฝ่ายย่อมต้องเปิดศึกใหญ่กัน
ต้าเฉียนแข็งแกร่งเกินไป!
บรรดาเผ่าทางตะวันตกของทะเลทรายจำต้องเพิ่มพูนกำลังของตน ขณะเดียวกันก็ต้องสกัดกั้นต้าเฉียนไว้ด้วย
ขณะที่ตุยหลงหล่างรื่อยืนครุ่นคิดอยู่หน้าแผนที่จำลองอยู่นั้น ทหารคนสนิทนอกกระโจมก็เข้ามารายงาน “เรียนท่านแม่ทัพใหญ่ องค์ชายโหลวอี้ขอเข้าพบ!”