ผู้อำนวยการหวังรู้สึกว่าคุ้นหน้า เพราะหลี่จงเหอหน้าตาคล้ายกับคนที่เธอรู้จักคนหนึ่ง
ตอนแรกนึกไม่ออก พอได้เห็นบัตรประจำตัวของเย่จงเหอ เห็นชื่อบนนั้นถึงนึกขึ้นได้ หนุ่มน้อยคนนี้หน้าตาเหมือนกับเย่จงไห่มาก
พอมาดูชื่อก็คล้ายกันอีก เลยถามว่า "สหายจงเหอ ฉันขอถามหน่อยได้ไหมว่ารู้จักเย่จงไห่ไหม ฉันเห็นชื่อแกชื่อเย่จงเหอ คล้ายกับชื่อเย่จงไห่มากทีเดียว"
ตอนนี้ความคิดของเย่จงเหอก็คือ ฉันมีคำว่าแม่แกอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าจะพูดออกมาได้หรือไหม
ตอนนี้ยืนยันได้แล้ว ว่าเขามาที่โลกของซื่อหยวนแน่นอน เมื่อก่อนหลี่หวยเต๋อ ตอนนี้เย่จงไห่ รวมถึงตรอกหนานลั่วกู้ซือ เลขที่ 95 และหน้าตาที่เหมือนกับตรงทั้งหมดนี้ก็พิสูจน์ว่าเขาทะลุมิติมาโลงซื่อหยวนจริง ๆ
ระบบหมานี่ก็ไม่บอกเลยสักคำแล้วหนีไปเลย
ผู้อำนวยการหวังเห็นเย่จงเหอไม่ยอมพูด เลยถามว่า "สหายจงเหอมีอะไรปัญหาหรือเปล่าคะ"
เย่จงเหอถึงได้สติกลับมา ตอบพ "ผู้อำนวยการหวัง ผมไม่เห็นมีปัญหาอะไรขอก็แค่ได้ยินชื่อเย่จงไห่คล้ายกับชื่อผมก็เลยได้รู้สึกตกใจนิดหน่อย"
ผู้อำนวยการหวังพูดว่า "คุณกับเย่จงไห่มีแค่ชื่อที่เหมือนกัน แถมยังหน้าก็คล้ายกันอีก ฉันเมื่อกี้เลยรู้สึกว่าทำไมดูแล้วคุ้นหน้าจัง"