นอกจากเงินเดือนและค่าเบี้ยเลี้ยงแล้ว พนักงานขับรถยังมีสวัสดิการอื่น ๆ อีกด้วย
อย่างเช่นคูปองข้าว คูปองผ้า จะได้มากกว่าคนงานทั่วไป ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรายได้เสริมอย่างการอาศัยรถไปส่งของ ช่วยขนของ "ขับรถส่วนตัวไปรับจ้าง" อันเป็นการ "หารายได้พิเศษ" นอกเหนือจากงานหลักอีก
ถ้าขับรถออกนอกบ่อย ๆ ต่อให้เป็นพนักงานขับรถใหม่ ๆ แต่ละเดือนก็ยังได้เงินหกเจ็ดสิบหยวนเลยทีเดียว
อาจมีบางคนไม่รู้สึกว่าการได้เงินเดือนหกเจ็ดสิบหยวนต่อเดือนมันมากแค่ไหน พูดง่าย ๆ ตามช่วงนั้น คำนวณตามราคาสินค้าตอนนั้น ข้าวสารครึ่งจินราคา 0.13 หยวน เนื้อหมูครึ่งจิน 0.64 หยวน ผักกาดขาวครึ่งจิน 2 เซี่ยง เหม้าไถ 1 ขวด ราคา 8.5 หยวน
พอเป็นอย่างนี้ก็พอจะนึกภาพออกแล้วว่าการหาเงินหลายสินหยวนต่อเดือนมันเป็นอย่างไร
ช่วงนั้นเงินมันมีค่ามากจริง ๆ ที่ปักกิ่ง ผู้ที่มีรายได้เฉลี่ยต่อคนไม่ถึงห้าหยวนเท่านั้นถึงจะจัดเป็นครอบครัวยากจน มีสิทธิ์ไปรับงานเย็บปักถักที่ออฟฟิศเขต
จ้าวเต๋อหยาง พูดกับ เย่จงเหอ: "จงเหอ พิธีการรับงานเข้าก็พอเสร็จเรียบร้อย ส่วนใบขับขี่ต้องรออีกสองวัน ถึงจะออกมา สองวันนี้แกก็พักผ่อนและจัดแจงที่พักก่อน แล้วรอถึงวันที่หนึ่งค่อยมาทำงานใหม่"