เว็บไซต์รวดเร็ว นามโดเมนจีน เพียงคลิกเดียวถึง
พ่ายแพ้ดั่งภูผาถล่ม ครานี้การแตกทัพไม่มีวันหยุดยั้ง
กองกำลังทหารราบและทหารม้าจำนวนหลายหมื่นนายของลิฉุยและกุยกี ราวกับฝูงแตนที่ปั่นป่วนอลหม่าน ต่างหลบลี้หนีไปทางทิศตะวันตกสู่ปาหลิง
ทหารม้าเหยียบย่ำทหารราบ ทหารราบโยนเกราะทิ้งหมวก เกรงตนวิ่งช้าเกินไป พวกที่ตามมาข้างหลังก็เบียดเสียด ชนกับพวกข้างหน้า คนที่ถูกชนไม่มีเวลาลุกขึ้น ก็ถูกเท้านับไม่ถ้วนเหยียบซ้ำ ซ้ำร้ายพวกดุร้ายที่ถูกขวางทาง กลับเอาหอกแทงมั่วซั่ว สังหารกันเอง เพิ่มเติมด้วยการไล่สังหารของทหารราบและม้าที่นำโดยชีหยง กวนอู เตียวหุย ซุนเซ็ก เป็นต้น ตลอดทางไม่รู้ทิ้งศพไว้เท่าใด
หากให้ลิฉุยและกุยกีหนีเข้าไปในอำเภอปาหลิงได้ แม้ซุนเจินจะตีเมืองได้เช่นกัน แต่ย่อมต้องเสียแรงอีกครั้ง ดังนั้นเมื่อยามค่ำคืนมาถึง ซุนเจินจึงสั่งให้นายทัพทั้งหลายไล่ต่อไป
ในราตรีกาล ดวงดาวพรายพราว
หากมองจากอากาศลงมาเบื้องล่าง ณ ขณะนี้ จะเห็นภูเขาหลีซานตั้งตระหง่านเงียบงันทางทิศอีสานเฉียงเหนือ ด้านทิศเหนือของแม่น้ำเว่ยอันไหลไม่หยุด บนผืนแผ่นดินกว้างใหญ่นี้ เบื้องหน้าคือไร่นาร้างและทุ่งกว้าง ศัตรูกว่าสี่ห้าหมื่นคนย่ำเดินไปอย่างฝืดเท้า มืดมนหลบหนีวุ่นวาย เบื้องหลังคือเหล่ากองทหารที่ยกคบเพลิง ราวกับอสรพิษเพลิงมากมายนับไม่ถ้วน ผู้ใดถูกอสรพิษเพลิงไล่ตามทัน ก็จะถูกมันกลืนกิน
ด้วยแรงจูงใจจากคำสั่งทางทหารของซุนเจินที่ว่า “ผู้ใดจับเป็นลิฉุยและกุยกีได้ จะบำเหน็จพันชั่ง และทูลขอองค์จักรพรรดิให้แต่งตั้งบรรดาศักดิ์โหว” เหล่าแม่ทัพนายกองที่กระหายเกียรติยศชื่อเสียงยิ่งนัก เช่น เล่าปี่ ต่างไม่แม้แต่ชายตามองพวกนายทหารสามัญและไพร่พลในกองของลิฉุยกับกุยกีเลย แม้ไล่ตามทันก็ไม่ใส่ใจ หากพวกมันขวางทาง ก็แค่สังหารหรือไล่ให้หลุดกระจัดกระจายไปเท่านั้น
เสียงตะโกนกึกก้องดังขึ้นเป็นระลอกในราตรีนี้: จับเป็นลิฉุยกบฏ! จับเป็นกุยกีกบฏ!
แล้วก็มีเสียงตะโกนเบาลงดังขึ้นอีก: ลิฉุยอยู่ที่นั่น! กุยกีอยู่ที่นั่น!
ทัพพันนายช่วงชิงกันประหนึ่งเรือนับหมื่นแย่งสายน้ำ พญางูเพลิงวาววับมากมายแหวกม่านราตรีอันดำทมึน