การเข้ายึดเหอหนานหาใช่เพียงปัญหาทางการทหารขั้นต้นที่ว่า “จะตีเหอหนานได้หรือไม่” เท่านั้น หากยังมีปัญหาทางการทหารขั้นหลังที่ว่า “จะรักษาเหอหนานไว้ได้หรือไม่” และยังเกี่ยวเนื่องถึงปัญหาด้านการเมืองในภายภาคหน้าอีกด้วย
ปัญหาทางการทหารขั้นต้นที่ว่า “จะตีเหอหนานได้หรือไม่” นี้ หากกล่าวโดยย่อ หลักๆ แล้วมีอยู่สองประการ
เหอหนานอิ่นกับชีจิ๋วนั้นมีมณฑลอิจิ๋วคั่นกลางอยู่ อิจิ๋วของซุนเซ็กแม้ยามนี้จะเป็นพันธมิตรแน่นแฟ้นดุจเหล็กกล้าของซุนเจิน แต่อิจิ๋วหาได้อยู่ใต้อำนาจบัญชาโดยตรงของซุนเจินไม่ ดังนั้นหากจะยกทัพตีเหอหนานอิ่น ก็ย่อมไม่อาจดำเนินกลศึกได้เสมือนยามซุนเจินกรีธาทัพเข้ากุนจิ๋วและเฉงจิ๋ว ที่เคลื่อนพลรุกถอยเสมือนกายบังคับแขน หากประสบเหตุฉุกเฉินเร่งด่วนประการใด ก็จะจัดการรับมือได้ทันท่วงที แต่ครั้งนี้เกรงจะเกิดปัญหาเกินเอื้อม ตอบสนองเชื่องช้า กระทั่งเส้นทางลำเลียงเสบียงและกำลังบำรุงติดขัดนานัปการ นี่คือปัญหาทางการทหารประการแรก
อีกประเด็นหนึ่งดังที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ เหนือแดนเหอหนานคืออ้วนเสี้ยว ทางใต้คืออ้วนสุด ทางตะวันตกคือกองทัพเหลียงจิ๋วอันมีลิฉุยและกุยกีเป็นผู้นำ ในสามขุมกำลังนี้เว้นแต่อ้วนสุดแล้วล้วนทรงพลังยิ่งนัก เช่นนั้นหากถูกทั้งอ้วนเสี้ยวและกองทัพเหลียงจิ๋วสกัดโจมตี จะสามารถเอาชัยในศึกนี้ได้หรือไม่
นี่คือปัญหาทางการทหารหลักสองประการของ "การจะยึดแดนเหอหนานได้หรือไม่"