อำเภอเย่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน “ตั้งขึ้นในยุคชุนชิวโดยฉีหวนกง” จวบจนบัดนี้มีอายุเจ็ดถึงแปดร้อยปีแล้ว ก่อนหน้านี้ในปีฮั่นเกาจู่ที่หก ได้แบ่งพื้นที่สองฝั่งแม่น้ำจางสุ่ยออกจากกุ้นหานตานของอดีตแคว้นฉิน แล้วตั้งวุยกุ้นเพิ่มขึ้น นับแต่นั้นอำเภอเย่ก็เป็นที่ตั้งศูนย์ปกครองของวุยกุ้นมาโดยตลอด ตัวอำเภอไม่เล็ก
จวนผู้ปกครองกุ้นตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของตัวอำเภอ
ซุนเจินขับรถม้าเทียมคู่พร้อมขบวนองครักษ์เครื่องยศแล่นไปตามถนนในอำเภอ เนื่องจากขุนนางกรมการอำเภอและคหบดีบัณฑิตไม่มีผู้ใดออกมาต้อนรับ ชาวอำเภอส่วนใหญ่ยังไม่ทราบว่ามีเจ้าเมืองคนใหม่มา เห็นขบวนรถม้าเครื่องยศขั้นสองพันฉือของซุนเจิน ผู้คนบนท้องถนนล้วนตื่นตะลึง ส่วนใหญ่ยังไม่ทันตั้งตัว ไม่มีผู้ใดโค้งคำนับต้อนรับ
เล่าปี่นั่งอยู่ในรถม้า ทอดสายตาออกไปด้านนอก เห็นความเคลื่อนไหวบนท้องถนนเป็นเช่นนั้น ก็ขมวดคิ้ว พลางกล่าวแก่ขันยงซึ่งนั่งร่วมรถกันมาว่า “ดูเถิด ชาวบ้านในอำเภอนี้กลับไม่ทราบว่าใต้เท้าผู้ประเสริฐย่างกรายมาถึง ยังไม่พอ พวกเสมียนของวุยกุ้นและอำเภอมิต้อนรับ ทั้งยังไม่แจ้งให้ราษฎรทราบอีก ช่างน่าชิงชังนัก”
ขันยงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "นี่ยังต้องถามอีกหรือ ชัดแจ้งอยู่แล้วว่าเตียวต๋งแผ่แขนขาอิทธิพลมิดฟ้าในวุยกุ้น ขุนนางน้อยใหญ่จำต้องก้มศีรษะต่ออำนาจเงินตรา จึงได้ลงเอยเช่นนี้"
เล่าปี่และขันยงหาใช่คนธรรมดา ถึงซุนเจินจะไม่เอ่ยอย่างชัดแจ้ง แต่หลังจากเข้าสู่วุยกุ้นก็พบแต่เรื่องประหลาดและติดขัดนานัปการ พวกเขากับเทียแกก็คาดเดาได้แต่แรกแล้วว่า ต้องเป็นฝีมือของตระกูลเตียวต๋งเป็นแน่ เล่าปี่ขมวดคิ้วเอ่ยว่า “ภายนอกมีอวี้ตู๋อาละวาด ภายในยังมีตระกูลเตียวต๋งเหิมเกริมเช่นนี้ สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก ไม่รู้ว่าหมิงกงคิดจะรับมืออย่างไร”
อวี้ตู๋มีกำลังพลนับหมื่น เตียวต๋งกุมอำนาจล้นฟ้า ภัยในอกศัตรูนอกเมือง วุยกุ้นปกครองได้ไม่ง่ายเลย
“หมิงกงหาใช่คนธรรมดา ก็เพราะเป็นผู้ไม่ธรรมดา จึงกระทำการไม่ธรรมดา และสถาปนาความดีความชอบอันไม่ธรรมดาได้ เหียนเต๊ก พวกเราคอยดูเถิดว่าหมิงกงจะรับมือเช่นไร”