ซุนเจินมีปณิธานยิ่งใหญ่ หาใช่ผู้ยึดติดในชื่อเสียงลมๆ แล้งๆ การแต่งตั้งครั้งนี้แม้เป็นราชโองการจากฮ่องเต้ แต่แท้จริงมาจากเจตนาของลิฉุยและพวก ข้อนี้ผู้คนใต้หล้าล้วนเห็นแจ่มแจ้ง หากตอบรับ ย่อมถูกชาวโลกเห็นว่าวาจาและการกระทำไม่ตรงกัน ด้วยเหตุนี้ ซุนเจินย่อมไม่ยอมรับ ทั้งเขา ซุนฮก ซีจื้อไฉ ซุนฮิว ต่างมองออกถึงเจตนาชั่วร้ายของราชโองการฉบับนี้ รู้ดีว่าหากไม่ยอมรับ จะก่อผลลัพธ์เช่นไร แต่เมื่อชั่งน้ำหนักภัยสองประการ เลือกเอาอันเบากว่า เขาจึงปฏิเสธต่อทูตของลิฉุยด้วยท่าทีองอาจเที่ยงธรรม
เมื่อรู้ว่าซุนเจินไม่รับตำแหน่ง หวางหยงและซุนกวนรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ส่วนเฉินอู่ หยางฉง เกาถังหลง กลับเห็นดีอย่างยิ่ง
เนื่องจากรายงานการทหารที่ส่งมาจากกองบัญชาการนี้แม้เป็นเรื่องการเมือง แต่การเมืองผูกพันกับการทหารแนบแน่น ที่จริงเกี่ยวข้องถึงการศึกในภายหน้า ฉะนั้นซุนเฉิงจึงแจ้งให้ทุกคนทราบก่อนปรึกษาเรื่องยุทธการ บัดนี้กล่าวจบ กลับเข้าสู่ประเด็นหลัก
ซุนเฉิงถามทุกคนว่า “ล้อมเมืองโหมวมาสิบกว่าวันแล้ว บัดนี้ด้วยสติปัญญาและความกล้าของท่านแม่ทัพจังป้า ตอนใต้ของเขาไท้ซานถูกตีได้แล้ว แต่เมืองโหมว อิง เฟิงเกา ปั๋ว เหลียงฝู่ จวี้ผิง ฉือ ฯลฯ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขาไท้ซานยังคงอยู่ ยังแข็งแกร่งสมบูรณ์ จุดยุทธศาสตร์สำคัญของเมืองไท้ซานส่วนมากอยู่ในเขตอำเภอเหล่านี้ ทั้งยังประชิดเจ้เป่ย มีกำลังเสริมภายนอกให้พึ่งพิง แม้เป็นเพียงดินแดนเสี้ยวหนึ่ง ก็คงยึดได้ไม่ง่าย พวกท่านมีแผนดีใดๆ เชิญเอ่ยมาเถิด”
เมืองไท้ซานมีสิบสามอำเภอ ทางใต้มีสี่อำเภอ คือ หนานเฉิง ฟ่ยกั๋ว หัว หนานอู่หยาง ที่จังป้าตีได้ อีกเก้าอำเภออยู่ทางเหนือ ส่วนใหญ่กระจุกอยู่แถบมุมตะวันตกเฉียงเหนือ โดยมีเฟิงเกาเป็นศูนย์กลาง ระยะทางไม่เกินร้อยลี้ทั้งแนวตะวันออก-ตกและเหนือ-ใต้ รวมกันหนาแน่นด้วยเจ็ดอำเภอ มีโหมวเป็นต้น ช่องเขาสำคัญสองแห่งคือเขาเหลียงฝู่และเขาไท้ซานตั้งอยู่ระหว่างเจ็ดอำเภอนี้