ซุนเจินเข้ารับตำแหน่งในจวนในวันนั้นเอง ก่อนอื่นให้สั่งประหารโจหง เวลาต่อมาจึงออกหนังสือแจ้งข่าวให้ราษฎรในมณฑลสงบ
สองเรื่องนี้ เจ้าอี้และอ้องลองจัดการเสร็จในวันนั้นทันที
ศีรษะของโจหงถูกแขวนประจานอยู่บนป้ายประกาศกลางเมือง อ้องลองลงมือเขียนหนังสือประกาศด้วยมือตนเองส่งไปถึงทุกอำเภอทุกเมือง
วันถัดมา เสมียนในจวนมณฑลและเมืองตันเสียที่ถอดตราขุนนางแล้วลาออกไปมีเกือบครึ่ง
หลังจากส่งหนังสือประกาศไปถึงทุกอำเภอทุกเมืองแล้ว ขุนนางใหญ่ในแต่ละอำเภอที่คืนตราขุนนางแล้วถอนตัวออกไปเองก็มีเกือบหนึ่งในสามเช่นกัน
ซีจื้อไฉจึงยิ้มพลางเอ่ยกับซุนเจินว่า “เมื่อครั้งจูบุ๋นจงเป็นข้าหลวงกิจิ๋ว เจ้าเมืองและนายอำเภอของกิจิ๋วได้ข่าวว่าท่านข้ามฮองโหใกล้จะมาถึง จึงถอดตราขุนนางออกไปมีถึงสี่สิบกว่าคน บัดนี้ใต้เท้าแม่ทัพเข้ารับตำแหน่งในจวน เพิ่งประกาศไปเพียงฉบับเดียว มณฑลก็พลันสะอาดสะอ้าน ยิ่งกว่าอิทธิฤทธิ์ของบุ๋นจงเสียอีก! มลทินถูกกำจัดแล้ว ชลธารคงใสสะอาดในพริบตา”
จูบุ๋นจงก็คือจูมู่ “บุ๋นจง” เป็นฉายาหลังมรณกรรมส่วนตัวที่ชัวหยงกับศิษย์ของเขาตั้งให้ท่านหลังจากที่ท่านสิ้นแล้ว