ซุนเฉิงถามว่า “สองแผนใดหรือ?”
ตันเต๋งตอบว่า “หนึ่ง แผนปลอบประโลมและเตรียมระวัง สอง แผนสอดแนมและข่มขู่”
“ข้าอยากฟังรายละเอียด”
“บรรดานายกองเขาไท้ซานล้วนมีนิสัยต่างกัน บางคนไม่พอใจและขัดขืน แต่ก็ย่อมมีผู้ไม่กล้าก่อกบฏ ท่านแม่ทัพสามารถเรียกพวกเขามาพบทีละคน สังเกตสีหน้าท่าทางด้วยตนเอง ปลอบขวัญผู้ยอมจำนน พลางเตรียมระวังผู้ไม่ยอม นี่คือกลยุทธ์ปลอบประโลมและเตรียมระวัง อีกประการหนึ่ง ให้ส่งขุนนางชั้นดีจำนวนมาก ลอบเข้าไปยังชายฝั่ง คอยจับตาความเคลื่อนไหวของเจ้าพ่อเกลือ หากสืบพบผู้คิดก่อความ ก็ใช้กำลังดุจสายฟ้าฟาด ปราบสังหารเสียทันที เพื่อข่มขู่คนที่เหลือ นี่คือกลยุทธ์สอดแนมและข่มขู่”
ซุนเฉิงกล่าวว่า “ท่านเสนอสองแผนนี้ล้วนดีเยี่ยม ข้าจะนำไปปฏิบัติตาม” ครุ่นคิดครูหนึ่งแล้วกล่าวอีกว่า “หยางตูอยู่ใกล้ไคหยางที่สุด ซุนจงไถก็มีกำลังพลเป็นรองเพียงจังเซวียนเกาในบรรดาค่ายเขาไท้ซาน ข้าจะส่งคนไปหยางตูเดี๋ยวนี้ เชิญเขามาพบที่ไคหยาง”
“ท่านแม่ทัพจะใช้ข้ออ้างใดเชิญเขามา?”
การเรียกซุนกวนมาไคหยางโดยไร้สาเหตุ ย่อมทำให้เขาสงสัยและระวังตัว หากเขาระแวงขึ้นมา กลับจะไม่ดี
“วันมะรืนเป็นวันซ่างซื่อ ข้าจะใช้เป็นข้ออ้างเชิญเขามา”
วันซ่างซื่อ คือ เทศกาลซ่างซื่อในภายหลัง เทศกาลซ่างซื่อของยุคหลังกำหนดเป็นวันที่สาม เดือนสามของทุกปี แต่เวลานี้ยังไม่ได้ระบุวันแน่นอนเช่นนั้น คงนับวันที่เป็น ‘วันซื่อ’ แรกในช่วงต้นเดือนสามเป็น ‘วันซ่างซื่อ’ นี่คือเทศกาลชำระล้างร่างกายเพื่อขับไล่โรคภัย เมื่อฤดูใบไม้ผลิอากาศอบอุ่นขึ้น โรคและโรคระบาดมักเกิดมาก ด้วยเหตุนี้ อย่างช้าที่สุดนับแต่ยุคจั้นกั๋วเป็นต้นมาก็มีประเพณีนี้แล้ว สืบต่อมาถึงปัจจุบัน นับเป็นงานพิธีใหญ่และเทศกาลที่ผู้คนทั่วหล้าร่วมกัน