คำพูดของเซี่ยหงทำให้จางหยางเหงื่อตก เผื่อใจคิดหักล้างเอากับตน เขานึกในใจ หากตนเป็นอีกฝ่ายบ้าง ก็ย่อมต้องเป็นดั่งที่เซี่ยหงว่า “บุตรแห่งเศรษฐี ย่อมไม่นั่งใกล้ชายคา” ไม่มีทางยอมนำกองกำลัง “ล่อลวง” เสี่ยงภัยบุกโจมตีถึงใจกลางข้าศึกด้วยตนเอง ด้วยเหตุนี้ เขาจึงตัดสินใจทันที ส่งสารสั่งการไปยังเหอหยาง ให้คงกำลังส่วนหนึ่งตั้งมั่นไว้ สั่งให้หยางโฉ่วและคนอื่น ๆ นำกองทัพใหญ่หวนกลับไปช่วยอำเภอหวยโดยพลัน
ทหารสอดแนมของซุนเกี๊ยนทราบความนี้เข้า จึงรายงานแก่ซุนเกี๊ยน
เวลานั้นซุนเกี๊ยนกำลังควบม้ามาซุนเซ็กตามติดอยู่ข้างกาย จึงหันไปยิ้มพลางเอ่ยแก่ซุนเซ็กว่า “ดังที่บุตรของข้าคาดไว้ จางจื้อซูนั้นไร้ซึ่งกลอุบาย”
เขาสั่งการแก่กองกำลัง หยุดรุดหน้าสู่อำเภอหวย เปลี่ยนทิศมุ่งไปทางตะวันตก ใช้เส้นทางลัดควบม้าพุ่งไป ผ่านหัวเมืองน้อยใหญ่และเยว่หวาง ตั้งขบวนทัพอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำจี้ทางเหนือของอำเภอเวิน คอยทีหยางโฉ่วและพวก
หยางโฉ่วกับพวกได้รับคำสั่งจากจางหยางแล้ว ทิ้งทหารพันกว่านายเฝ้าเหอหยางไว้ นำกำลังหลักรุดไปทางตะวันออกเพื่อกลับไปช่วยอำเภอหวย
ทหารของพวกเขาเพิ่งเคลื่อนพลจากไป งอเก๋งและคนอื่น ๆ ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามรู้ข่าว ก็ระดมพลข้ามน้ำทันที เก็บรวบรวมเรือน้อยใหญ่ได้หลายร้อยลำแล่นออกพร้อมกัน พลธนูประจำหัวเรือ ระดมยิงธนูดั่งห่าฝน ตกลงสู่ฝั่งตรงข้าม ทหารรักษาการณ์แห่งฮ่อลายที่อยู่อีกฟากมีกำลังน้อยไม่อาจต้านทานได้ ครั้นประชิดฝั่ง งอเก๋งกับพวกก็คัดเลือกทหารชั้นเยี่ยมเข้าตีหัวหาด รบเพียงยกเดียว ก็ตีทหารรักษาการณ์ฝั่งตรงข้ามแตกพ่ายไป
พร้อมกันนั้น เทียเภาเป็นทัพหน้า นำทหารสองพันนายไล่ตามกองกำลังของหยางโฉ่ว งอเก๋งควบคุมกำลังส่วนที่เหลือเป็นทัพหลัง ทั้งหมดมุ่งหน้าไปทางตะวันออกด้วยกัน