???
ดังที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ แถบตะวันตกของอำเภอต่างๆ ในอิวจิ๋วเรียงจากตะวันออกไปตะวันตก ได้แก่ ไต้กุ้น ซ่างกู่กุ้น กวางหยางจวิ้น และอวี๋หยางกุ้น โตวกุ้นตั้งอยู่ทางใต้ของซ่างกู่กุ้น ทางตะวันออกของไต้กุ้น และทางตะวันตกของกวางหยางจวิ้น ดังนั้นหลังจากได้รับรายงานด่วนจากโจวตันว่าเอี๋ยนโหรว เซียนอวี๋ฝู่สมคบกับอูหวนและเซียนเปยบุกชายแดน กองซุนจ้านจึงนำกองกำลังออกจากโตวกุ้นไปช่วยเหลือ ทิศทางเดินทัพคือมุ่งไปทางตะวันออก ออกจากโตวกุ้น ผ่านกวางหยางจวิ้นก่อน แล้วถึงอวี๋หยางกุ้น อีกทั้งกวางหยางจวิ้นมีพื้นที่แคบ โดยเฉพาะระยะทางตะวันออก-ตะวันตกนั้นสั้น จุดที่แคบที่สุดมีระยะเพียงสามสิบถึงสี่สิบลี้ และจุดแคบสุดนี้พอดีอยู่ในเส้นทางเดินทัพของกองซุนจ้านจากโตวกุ้นไปยังอวี๋หยางกุ้น ดังนั้นกองกำลังของกองซุนจ้านจึงมาได้รวดเร็วมาก ไม่กี่วันก็ถึงชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ของอวี๋หยางกุ้น ดังที่เอี๋ยนโหรวรายงานไว้
เมื่อถึงเขตแดนอวี๋หยางกุ้น อำเภอแรกที่เข้าสู่เขตคือเขตแดนเฉวียนโจว
เฉวียนโจว ดั่งชื่อของมัน มีระบบแม่น้ำลำคลองอุดมสมบูรณ์ จากเฉวียนโจวไปทางตะวันออกเฉียงใต้อีกไม่ถึงร้อยลี้ก็ถึงทะเล
เนื่องจากมีน้ำอุดมสมบูรณ์ ทุ่งหญ้าในเขตเฉวียนโจวจึงดี แต่เดิมพวกคนเลี้ยงสัตว์ชาวหูบางส่วนมาเลี้ยงสัตว์ที่นี่ แต่ในยามนี้ พวกหูที่กล้าหาญได้ขึ้นเหนือไปเข้ากับซูผูเหยียนและพวก “ปล้นชิงทรัพย์สิน” ไปแล้ว ส่วนพวกที่ซื่อสัตย์สุจริตเมื่อได้ยินว่ากองทัพกองซุนจ้านมาถึง ต่างก็แยกย้ายหนีหายไปจนหมดสิ้น ตลอดทั้งอำเภอจึงเหลือแต่ทุ่งหญ้าเขียวขจีไร้ขอบเขต แทบไม่เห็นแกะและม้าอีกเลย