ก่อนหน้านี้ได้รับรายงานชัยชนะจากซุนเฉิงหลายฉบับติดต่อกัน ครั้นได้รับจดหมายจากซุนเฉิงอีก ซุนเจินคิดว่าเป็นรายงานชัยชนะเช่นเคย แต่เปิดอ่านได้ไม่กี่บรรทัด ก็ทราบว่าเป็นเรื่องที่ฉินเซี่ยงวางยาพิษสังหารขงหยง ด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่งก็บังเกิดโทสะรุนแรง
“ผู้ใดบังอาจให้ความกล้าเขา มาทำให้ข้าต้องไร้เมตตาธรรมต่อหน้าบัณฑิตใต้หล้า!”
ความคิดนี้แวบขึ้นในสมองของซุนเจินทันที
พึงรู้ว่าขงหยงผู้นี้ เชื้อสายขงจื๊อ เปรื่องปรีชาร่วมยุค ตั้งแต่ยังเยาว์ก็มีนามกระเดื่องไปทั่ว หลี" จานผล" เลื่องลือทั้งใต้หล้า มีเรื่องเล่าขานอาทิ รู้จักอ่อนน้อมมอบผลแพร์ รู้แจ้งตั้งแต่เด็ก แย่งกันตายแทนพี่ชาย เมื่อเติบใหญ่ขึ้นก็ยิ่งมีเกียรติคุณเลื่องลือทั้งสี่ทิศ
เมื่อสิบปีก่อน ขณะนั้นขงหยงอายุสามสิบสองปี ได้เป็นเจ้าพนักงานในบังคับของซือถู (เอี๊ยงสือ) ครั้นโฮจิ๋นเลื่อนขึ้นเป็นมหาเสนาบดี เอี๊ยงสือให้ขงหยงนำป้ายนามของตนไปแสดงความยินดี แต่คนเฝ้าประตูมิได้เข้าไปรายงานโดยพลัน ขงหยงเห็นว่าเป็นการไม่เคารพต่อเอี๊ยงสือ จึงแย่งป้ายนามคืนกลับบ้าน แล้วยื่นหนังสือขอขมาต่อเอี๊ยงสือ จากนั้นก็ลาออกจากราชการไป บรรดาใต้บังคับบัญชาของโฮจิ๋นถือว่าเป็นความอัปยศ คิดส่งมือสังหารไปไล่ล่าสังหารขงหยง แต่มีผู้หนึ่งทูลโฮจิ๋นว่า"ขงบุ๋นกื้อทรงเกียรติคุณอันยิ่งใหญ่ หากนายท่านสร้างความแค้นกับผู้นี้ เหล่าปราชญ์จากทั้งสี่ทิศก็จะพากันหันหลังให้อย่างแน่นอน สู้ใช้ไมตรีต่อเขาดีกว่า จะได้แสดงความใจกว้างแก่ใต้หล้า" โฮจิ๋นคล้อยตาม จึงแต่งตั้งขงหยงเป็นขุนนางในจวนมหาเสนาบดี การประเมินผลงานได้ขั้นดีเด่น จึงถูกย้ายไปเป็นขุนนางตรวจการ
ต่อมาขงหยงก็ถูกดึงตัวไปเป็นเจ้าพนักงานในจวนซือคง ได้รับตำแหน่งเป่ยจวินจงโหว เพียงสามวันก็ถูกย้ายไปเป็นขุนพลเสือทะยาน
ขณะนั้นเป็นช่วงที่ตั๋งโต๊ะกุมอำนาจ ตั๋งโต๊ะคิดปลดฮ่องเต้น้อย ขงหยงวิวาทะกับเขาอย่างรุนแรง ตั๋งโต๊ะผูกใจเจ็บ จึงย้ายให้เขาเป็นขุนนางที่ปรึกษา และยังบอกใบ้ให้สามหน่วยงานร่วมเสนอชื่อ ปลดขงหยงไปเป็นเจ้าเมืองปักไฮ ส่งเขาไปเป็นเจ้าเมืองอยู่ยังดินแดนที่โจรโพกผ้าเหลืองดุร้ายที่สุด