เมื่อกวาดล้างกองกำลังศัตรูที่เข้ามาหยั่งเชิงนี้จนสิ้นแล้ว การเดินทัพต่อไปข้างหน้าย่อมไร้สิ่งกีดขวาง ออกจากพรมแดนเมืองเองฉวนก็คืออาณาเขตของอำเภอเหลียง มุ่งหน้าตามริมแม่น้ำหยูไปได้ไม่ไกล ก็สามารถมองเห็นตัวอำเภอเหลียงบนฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำได้แต่ไกล
อำเภอเหลียงตั้งอยู่บนชายฝั่งด้านใต้ของแม่น้ำหรู่ ประชิดสายน้ำนัก
ในยุครณรัฐมีคำเรียกขานว่า “สามนครเหลียง” หมายถึงเมืองสามแห่งที่ล้วนมีนามว่า “เหลียง” นครหลวงของแคว้นเว่ยคือต้าเหลียงและจุดยุทธศาสตร์สำคัญเส้าเหลียงคือสองแห่ง อำเภอเหลียงบนชายฝั่งทางใต้ของแม่น้ำหรู่ในเวลานั้นเป็นของแคว้นฉู่ ก็นับเป็นหนึ่งในนั้น เพื่อให้แตกต่างจากต้าเหลียงและเส้าเหลียง จึงเรียกกันว่าหนานเหลียง และยังเรียกว่าซ่างเหลียงอีกด้วย ปลายยุครณรัฐ กองทัพของสามแคว้นฉู่ เว่ย และหานมักทำศึกในเขตสามนครเหลียง ที่นี่จึงเกิดสงครามบ่อยครั้ง
มิใช่เพียงยุคจั้นกั๋วเท่านั้น หากนับแต่ปลายราชวงศ์ฉินเป็นต้นมา เมื่อใดที่แผ่นดินตกอยู่ในความอลหม่าน เมืองเหลียงแห่งนี้ก็ยังคงมีเปลวเพลิงศึกมิเคยดับสูญ ทั้งยังมักตกเป็นเส้นทางผ่านของกองทัพหรือไม่ก็สมรภูมิช่วงชิง เนื่องด้วยที่นี่คือเส้นทางสู่ลกเอี๋ยงที่จำต้องผ่านมาจากทางใต้ของเมืองเองฉวนและเมืองน่ำเอี๋ยง
เมื่อราชวงศ์ฉินสิ้นสิริ ฮั่นเกาจู่เล่าปังยกทัพจากลกเอี๋ยงลงใต้สู่เมืองน่ำเอี๋ยง แล้วต่อมาก็ยกจากเมืองน่ำเอี๋ยงขึ้นเหนือสู่เมืองลกเอี๋ยงอีกครั้ง ล้วนผ่านดินแดนแห่งนี้ อองมังชิงราชสมบัติฮั่น จักรพรรดิกวงอู่ทรงกอบกู้ราชวงศ์ขึ้นที่เมืองน่ำเอี๋ยง และก็ยึดเมืองลกเอี๋ยงได้จากเส้นทางนี้เช่นกัน อนึ่ง กองทัพคิ้วแดงซึ่งรวบรวมกำลังพลจากซานตงยกออกทางตะวันตกผ่านด่านลู่หุนมุ่งสู่หงหนง ก็ผ่านมาทางนี้ด้วย — ลู่หุนนั้นเป็นอำเภอหนึ่ง ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเหลียงห่างออกไปสองร้อยลี้ ในยุคนั้น พื้นที่แถบนี้แทบจะไม่มีวันใดที่ปราศจากศึกสงคราม