เว็บเฟยซูจงเหวิน โดเมนจีนเข้าถึงง่ายเพียงคลิกเดียว
ในโถงจวนเจ้าเมืองไท่หยวน เทียนสว่างไสวราวกับกลางวัน แขกผู้ทรงเกียรตินั่งเต็มทุกที่ กลิ่นสุราคละคลุ้ง
สาวใช้ประคองจานอาหารหลากสีสัน ดุจผีเสื้อลอยละล่องอยู่ท่ามกลางมวลบุปผา ราวกับสายน้ำไหลรินนำส่งไปยังโต๊ะอาหารแต่ละโต๊ะ และยังมีการบรรเลงดนตรีขับร้องฟ้อนรำภายในโถงเพื่อเพิ่มความเพลิดเพลินในการดื่ม อันที่จริงคือโจโฉได้จัดเลี้ยงข้าราชบริพารในค่ำคืนนี้ ในบรรดาผู้ร่วมงานเลี้ยงนอกจากเทียลิบ หมันจ๋งและข้าราชการเก่าใต้บัญชาโจโฉแล้ว ยังมีใบหน้าที่ค่อนข้างแปลกตาอีกกว่าสิบคน คนทั้งสิบกว่านี้มีทั้งแก่และหนุ่ม ผู้สูงวัยล่วงเลยหกสิบปีแล้ว ผู้ยังหนุ่มแน่นอายุเพียงยี่สิบต้นๆ คนเหล่านี้คือข้าราชการใหม่ที่โจโฉเพิ่งสรรหามา บ้างเป็นบัณฑิตมีชื่อของไท่หยวนเอง บ้างมาจากตระกูลขุนนางของไท่หยวนเอง
งานเลี้ยงเริ่มตั้งแต่พลบค่ำ ถึงบัดนี้ผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว สุราได้ผ่านสามรอบ ดื่มด่ำจนโจโฉเริ่มเมาเล็กน้อย
เขาแก้มแดงระเรื่อ หนวดเคราติดคราบสุราไม่น้อย นั่งอยู่ในตำแหน่งเจ้าภาพ ชูจอกสุราขึ้น หันไปทางขุนนางผู้หนึ่งทางขวามือ กล่าวแย้มว่า “เยี่ยนอวิ๋น มาเถิด ข้าขอร่วมดื่มกับท่านอีกจอก!”
ชายผู้ถูกโจโฉเรียกว่า "เยี่ยนอิ๋น" ผู้นี้ยังมีอายุไม่มากนัก ราวยี่สิบสามสี่ปี รูปโฉมงดงาม มีสง่าราศี "เยี่ยนอิ๋น" คือชื่อรองของเขา ส่วนชื่อจริงนั้นคือหวังหลิง เป็นหลานอาของอ้องอุ้นอดีตมหาเสนาบดี หลังจากที่อ้องอุ้นสังหารตั๋งโต๊ะแล้ว ลิฉุยกับกุยกีก็ใช้แผนของกาเซี่ยง บุกเข้ายึดเตียงอัน ภายหลังแก้แค้นให้ตั๋งโต๊ะ สั่งประหารครอบครัวของอ้องอุ้นจนหมดสิ้น เว้นแต่หวังหลิงกับหวังเฉินพี่ชายของเขา ซึ่งขณะนั้นอายุยังน้อยพอที่จะหนีรอด ปีนข้ามกำแพงเมืองหนีกลับไปยังไท่หยวนได้ ครั้นโจโฉมาถึงไท่หยวน ได้ประกาศเกณฑ์บุตรหลานตระกูลสูงศักดิ์ในท้องถิ่นอย่างกว้างขวาง จึงได้ตัวหวังหลิงกับหวังเฉินผู้พี่เข้ามาทำงานในจวนปกครองของตน และแต่งตั้งให้ทั้งคู่ดำรงตำแหน่งเจ้าพนักงาน