กล่าวถึงพัวเจี้ยงล้อมเมืองกู่เฉิง ประจันหน้ากับโจหยิน หลี่จ้านก็ยกพลจากตงผิง ตีกระหนาบอำเภอฟ่าน อำเภอฟ่านติดกับตงผิง อยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำฮูจื่อ ทัพของหลี่จ้านข้ามน้ำมาจากต้นน้ำ มาถึงเชิงกำแพงอำเภอฟ่าน เพื่อลวงให้โจโฉส่งกองหนุนมา กลับชักธงของงักจิ้นขึ้นแทน ผู้รักษาอำเภอฟ่านเห็นเข้าก็ตื่นตระหนก รีบส่งไพร่ไปขอความช่วยเหลือจากอำเภอเฉิงชื่อ
โจโฉได้รับรายงาน ยังคลางแคลงใจ ปรึกษาเทียลิบ ตันก๋ง และคนอื่นๆ ว่า “ในหนังสือของเจิ้นตงว่ากล่าวจะมารบข้าที่คั่งฟู่ ซุ่มตีซานหยางของข้า แต่บัดนี้ กองกำลังของสวี่เสี่ยนและพวกที่คั่งฟู่ไม่เคลื่อนไหว ไฉนกู่เฉิงกับอำเภอฟ่านจึงต่างร้องขอความช่วยเหลือ ข้าสงสัยนี่คือแผนลวงตีตะวันออกของเจิ้นตง เพื่อล่อให้กองทัพเรายกขึ้นเหนือช่วย แล้วเขาจะฉวยโอกาสบุกคั่งฟู่ ซานหยางอีกครา ท่านทั้งหลายเห็นเป็นประการใด” ตันก๋งกล่าวว่า “ทหารเสวี่โจวทางกุนจิ๋วเหนือเพิ่งผ่านสมรภูมิใหญ่กับเจ้าเมืองเป้า โจรโพกผ้าเหลือง ทหารรักษาเมืองลี่เฉิง และทหารเฉงจิ๋วที่ยกมาช่วยลี่เฉิงตามลำดับ เหนื่อยอ่อนแทบสิ้นฤทธิ์ เหตุไฉนจึงยังมีกำลังเหลือไปตีอำเภอฟ่าน เมืองกู่เฉิงของเราได้ นายท่านคาดการณ์ไม่ผิด นี่คือแผนลวงประเดของซุนเจินเป็นแน่! ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ” เทียลิบกล่าวว่า “ที่ว่าแผนลวงตีตะวันออกนั้นไม่ผิด เพียงแต่ไม่รู้ว่าฝั่งใดเป็นตะวันออก ฝั่งใดเป็นตะวันตก” โจโฉถามว่า “วาจานี้หมายความว่าอย่างใด” เทียลิบกล่าวว่า “หากตามที่เจิ้นตงว่าในหนังสือ จะตีคั่งฟู่ ซานหยาง เป็น ‘เพลงดาบล่อใจ’ แต่การยึดกู่เฉิงและอำเภอฟ่านต่างหากคือ ‘อาวุธลับ’ ถ้าเช่นนั้น ตังกุ๋นของเราคงจะเสียเมืองเป็นแน่แล้ว!”