ขอบคุณเพื่อนนักเรียนทุกคนที่ติดตามมาโดยตลอด เพื่อแสดงความยินดีที่นักชิมของหวานได้เป็นผู้อุปถัมภ์ใหญ่คนใหม่ ขอเพิ่มอีกหนึ่งตอน
เมื่อวานไม่ได้ลง ดังนั้นพรุ่งนี้จะลงสองตอนเช่นเดิม
——
ซุนฮิวเร่งเดินทางทั้งกลางวันและกลางคืน หลายวันต่อมาก็ถึงซวนเจ่า
โจโฉทราบรายงาน จึงออกจากประตูค่ายไปต้อนรับ
ครั้นเข้ามาในค่ายนั่งลงแล้ว โจโฉเอ่ยปากก่อนว่า "ลำบากเจ้ามาตามทาง" สั่งให้คนยกน้ำร้อนมาให้ รอให้ซุนฮิวดื่มไปสองสามอึก พอคลายความหนาวลงบ้าง จึงถามว่า "ที่ก๋งตัดมาคราวนี้ ได้นำสารจากเจินจือมาด้วยหรือไม่"
ซุนฮิวหยิบจดหมายของซุนเจินออกมา แล้วยื่นให้โจโฉ
ซุนเจินได้เขียนแจ้งไปว่า: การที่ส่งซุนฮิวมาครั้งนี้ ก็เพื่อการหารือเรื่องการระดมกำลังทหาร
โจโฉอ่านแล้วยินดียิ่งนัก กล่าวว่า “เปิ่นชูเมื่อวันก่อนส่งจดหมายฉบับหนึ่งมา ในจดหมายกล่าวว่าหากข้าและท่านเจินจือร่วมแรงกันโจมตี เขาก็จะส่งกำลังทหารเข้ามาช่วยเหลือได้ และเขายังมีจดหมายอีกฉบับหนึ่งส่งให้แก่เมิ่งจัว ในจดหมายขอให้เมิ่งจัวพยายามหว่านล้อมเหล่าขุนนางที่ซวนเจ่าให้เต็มกำลัง เพื่อช่วยข้าและท่านเจินจืออย่างเต็มที่ เขายังได้บอกข้าในจดหมายว่าก็ได้ส่งจดหมายถึงท่านเจินจือด้วย... จดหมายฉบับนี้ ท่านเจินจือได้รับแล้วหรือ?”
ซวนเจ่าอยู่ใกล้ฮ่อลาย เองฉวนห่างจากฮ่อลายมาก จดหมายที่อ้วนเสี้ยวส่งให้โจโฉและซุนเจินนั้นถูกจัดส่งไปพร้อมกัน ซวนเจ่าย่อมถึงก่อน เมื่อซุนฮิวมาถึง จดหมายของอ้วนเสี้ยวฉบับนี้ยังไม่ถึงเมืองเอี้ยงเต๊ก เขาส่ายศีรษะพลางตอบว่า "คราที่ฮิวเดินทางมา ในค่ายยังมิได้รับสารจากใต้เท้าอ้วนขุนพลรถศึกเลย"
"เมื่อลองคำนวณวันเวลาดู ตอนนี้เจินจือก็น่าจะได้รับสารฉบับนั้นแล้ว"
"ไม่ทราบว่าใต้เท้าอ้วนขุนพลรถศึกจะสามารถระดมกำลังพลมาได้มากน้อยเพียงใด แล้วบรรดาท่านขุนนางที่ซวนเจ่าถูกท่านขุนพลเตียวเกลี้ยกล่อมจนยอมส่งกำลังมาช่วยเหลือแล้วหรือไม่?"