ผ่านไปสองสามวัน ซุนเจินได้รับรายงานจากมณฑลของซุนเกี๊ยน
เมื่อเปิดอ่านดู ซุนเจินเห็นว่าในรายงานนั้น ซุนเกี๊ยนกล่าวถึงเรื่องราวทั้งหมดสี่ประการ
ประการแรก เป็นการแสดงความขอบคุณที่ซุนเจินส่งกำลังทหารมาช่วยเหลือยีหลำ
ประการที่สอง ได้เล่าอย่างคร่าว ๆ ถึงการสู้รบและผลของการรบในฮ่อลาย
หลังจากปราบหยางฉั่วแล้ว เขาก็ยกพลไปทางตะวันตก รบชนะทุกครั้ง ยึดอำเภอทางตะวันตกของหวยเซี่ยนมาแปดแห่ง ครอบครองดินแดนทางตะวันตกของฮ่อลายทั้งหมด จากนั้นจึงเคลื่อนพลไปทางตะวันออก เข้าตีอำเภอหวยเซี่ยน ซึ่งเป็นที่ตั้งของจวนผู้ปกครองฮ่อลายที่จางหยางประจำการอยู่ ทหารมีมาก เสบียงอุดมสมบูรณ์ กำแพงแน่นหนา จางหยางให้ทหารเอาน้ำราดกำแพงเมือง ทำให้กำแพงยิ่งแน่นหนาและลื่น ไม่มีใครปีนขึ้นได้ ซุนเกี๊ยนโจมตีอยู่นานก็ไม่สำเร็จ หลังจากหิมะตก อากาศยิ่งหนาวเหน็บ กำลังพลของซุนเกี๊ยนส่วนใหญ่เป็นชาวใต้ ไม่ทนทานต่อความหนาวจัด อีกทั้งแม้จะได้เปรียบเพราะมีอำเภอทางตะวันตกของฮ่อลายเป็นแหล่งสนับสนุน ทำให้ไม่ขาดแคลนเสบียง แต่ว่าเวชภัณฑ์กลับไม่พอใช้ ไม่สามารถรักษาทหารที่เจ็บป่วยได้อย่างเต็มที่ ครั้นได้ข่าวว่าลิโป้แม้จะเลิกโอบล้อมผิงอวี๋ไปแล้ว แต่กลับไปยึดอำเภอทางใต้ของแม่น้ำหลู่ ซุนเกี๊ยนจึงถอนกำลังจากฮ่อลาย ทิ้งงอเก๋งไว้ และตั้งเขาเป็นเจ้าเมืองฮ่อลาย ส่วนตัวนำกองกำลังที่เหลือกลับมาอิจิ๋ว ตั้งมั่นอยู่ที่ผิงอวี๋
ประการที่สาม สืบเนื่องจากข่าวคราวที่ได้ยินในฮ่อลาย ได้กล่าวถึงสถานการณ์การรบระหว่างอ้วนเสี้ยวกับกองซุนจ้านในกิจิ๋วอยู่บ้าง
ด้านเหนือของฮ่อลายติดกับวุยกุ้น ในขณะที่ซุนเกี๊ยนตีเมืองต่าง ๆ ในฮ่อลายอยู่นั้น ก็ได้ยินรายละเอียดล่าสุดเกี่ยวกับการสู้รบระหว่างอ้วนเสี้ยวกับกองซุนจ้านไม่น้อย
กองซุนจ้านค่อย ๆ รุกคืบไปข้างหน้า ตอนนี้ได้กำจัดฐานที่มั่นแนวหน้าที่อ้วนเสี้ยววางไว้จนหมดสิ้น แล้วส่งทหารเข้าโจมตีเป้ยชิว โดยมีเถียนไข่เป็นผู้บัญชาการด้วยตนเอง แต่ไม่อาจยึดอำเภอเป้ยชิวคืนได้ กลับถูกโจโฉฉวยโอกาสบุกเข้าโจมตี จนต้องเสียทหารไปหลายร้อยคน