ตอนที่ 699 — ซือคงสิ้นชีพด้วยโรคในเตียงอัน อัครมหาเสนาบดีกระทำการหยาบช้าในลกเอี๋ยง
ผู้ที่มาแจ้งข่าวจากเตียงอันมีท่าทางลนลานรีบร้อน ใบหน้าฉายแววโศกเศร้า
ซุนเจินสะดุ้งใจ ถามว่า “ผู้ใดนำสารมา? ในสารว่าอันใด?”
“ท่านซือคงถึงแก่กรรมแล้ว!”
... เมื่อใดหรือ?
“ก็เป็นเรื่องเมื่อไม่กี่วันก่อน สีคงล้มป่วยและถึงแก่กรรม หลังจากนั้น ทางเตียงอันก็เร่งส่งจดหมายด่วนมา เพิ่งมาถึงเมื่อครู่”
เดิมนัดหมายกันไว้ว่าจะฝึกซ้อมยุทธวิธีเสมือนจริง พลันได้ยินข่าวว่าซุนซองถึงแก่กรรม การฝึกซ้อมครั้งนี้ย่อมไม่อาจดำเนินต่อไปได้ ซุนเจินจึงเรียกซีจื้อไฉและสวี่จ้งเข้ามา มอบหมายให้ทั้งสองคนมีอำนาจบัญชาการเต็มที่ จากนั้นเรียกซุนเฉิง ซุนฮก ซุนฮิว และบรรดาลูกหลานตระกูลซุนในกองทัพมาประชุม แจ้งข่าวมรณภาพของซุนซอง ณ นครเตียงอันให้พวกเขาทราบ ในชั่วขณะนั้น เมื่อได้รับข่าวร้าย ซุนเฉิง ซุนฮก และซุนฮิว ต่างพากันโศกเศร้าจนน้ำตาร่วง
ผู้คนเหล่านี้แม้ล้วนเป็นบุตรหลานตระกูลซุน แต่มิได้สืบสายมาจากสกุลเดียวกัน หากกล่าวถึงความใกล้ห่างทางสายเลือด ซุนฮกกับซุนซองนั้นใกล้ชิดกันที่สุด เพราะซุนซองเป็นอาของซุนฮก ซุนฮิวมีความสัมพันธ์ทางเชื้อสายกับซุนซองห่างออกไปบ้าง ส่วนซุนเฉิงและซุนเจินก็ยิ่งห่างไกลออกไปอีก
แม้ความสนิทชิดเชื้อและห่างเหินจะต่างกัน แม้ใกล้ไกลจะไม่เหมือนกัน แต่ผู้คนส่วนใหญ่ล้วนมีความรักใคร่จริงใจต่อซุนซอง ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สืบเนื่องจากการจากไปของซุนกุนแล้ว ซุนซองก็ได้เป็นผู้นำแห่งตระกูลซุนแห่งเองอิมแล้ว ทั้งเปี่ยมด้วยความรู้และสง่างาม ทั้งเอาใจใส่ดูแลลูกหลานในตระกูลมาโดยตลอด ครั้นบัดนี้ในยามที่บ้านเมืองผันผวนดั่งต้องพายุ ในยามที่แผ่นดินสะเทือนสะท้าน เขากลับป่วยตายจากไปกะทันหัน ณ เตียงอัน ละสังขารสู่สุขคติ การนี้ย่อมเป็นการสูญเสียมิใช่น้อยอย่างแน่ชัดสำหรับทั้งตระกูลซุน และสำหรับลูกหลานในตระกูลอย่างซุนเจินเป็นต้นที่เคยได้รับความรักใคร่ดูแลจากเขา ก็ยิ่งเพิ่มความโศกเศร้าอาดูรให้มากขึ้นอีกชั้นหนึ่ง
อันที่จริง ซุนเจินมีใจเตรียมพร้อมรับเรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว