สงครามทางตอนเหนือของกุนจิ๋วใกล้จะปะทุ โจโฉรอคอยคำตอบจากหลิวไต้
ณ เมืองตันเสีย มณฑลชีจิ๋ว ในวันนี้ มีผู้ที่เดินทางไกลกลับมาถึงสองคน
ทั้งสองก็คือ ซุนเฉินกับเตียวอวี้
เมื่อสองเดือนก่อน ซุนเฉินและเตียวอวี้รับคำสั่งจากซุนเจิน เดินทางไปยังเตียงอัน เพื่อเข้าเฝ้าพระโอรสสวรรค์ และถวายเครื่องราชบรรณาการ
เส้นทางจากมณฑลชีจิ๋วไปยังเตียงอันนั้นไกลโพ้น ทั้งยังมีโจรผู้ร้ายอยู่ตามทาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อออกจากมณฑลอิจิ๋ว เข้าสู่เขตกึ่งกลางนครหลวงแล้ว ยิ่งมุ่งตะวันตกไปมากเท่าใด สถานการณ์ก็ยิ่งวุ่นวายมากขึ้น ไม่เพียงแต่โจรจะชุกชุมเหมือนรังแตน แต่เหล่าข้ารับใช้ของนายทหารแห่งเหลียงจิ๋วที่ประจำอยู่ในที่ต่างๆ ก็ยังอาละวาดปล้นชิงอีกด้วย แทบจะกล่าวได้ว่าทหารเลวร้ายยิ่งกว่าโจรเสียอีก ด้วยเหตุนี้ การเดินทางไปกลับของซุนเฉินและเตียวอวี้จึงเต็มไปด้วยความทุลักทุเล พวกเขาเพิ่งกลับมาถึงในยามนี้ ต่งจือซึ่งเป็นผู้ติดตามคุ้มกันไปยังเตียงอัน เมื่อออกเดินทางนั้นมีกำลังพลห้าร้อยคน แต่พอไปกลับจนกลับถึงมณฑลชีจิ๋ว กลับเหลือกำลังพลเพียงกว่าสามร้อยคน ที่เหลือล้วนสิ้นชีพในระหว่างทาง บ้างก็ตายในการปะทะกับโจร บ้างก็ตายเพื่อต้านทานการปล้นฆ่าของทหารจากเหลียงจิ๋ว จากเหตุนี้ก็จะเห็นได้ว่า การเดินทางครั้งนี้ของพวกเขานั้นยากลำบากเพียงใด
อย่างไรก็ตาม หลังจากได้รับฟังคำรายงานลับจากปากของซุนเฉินและเตียวอวี้โดยตรง ซุนเจินจึงได้รู้ว่า การที่พวกเขากลับมาช้ามิใช่เพียงเพราะการเดินทางที่ยากลำบาก แต่ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง นั่นคือ ตั๋งโต๊ะถูกลิโป้สังหารเมื่อปลายเดือนที่แล้ว
ระยะทางไปกลับหลายพันลี้ เผชิญโจรผู้ร้ายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งกินไม่ได้หลับไม่เต็มอิ่ม ซุนเฉินและเตียวอวี้ต่างก็ซูบผอมลงมาก ทั้งยังคล้ำลงอีกมาก โดยเฉพาะเตียวอวี้ ที่ซูบจนโหนกแก้มสูงเด่น ใบหน้าคล้ำเหลือง ทว่าทั้งคู่กลับมีกำลังใจดีเยี่ยม ผลัดกันพูดทีละน้อย เล่าให้ซุนเจินฟังถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเตียงอันเมื่อเร็วๆ นี้ ซึ่งก็คือการตายของตั๋งโต๊ะทั้งก่อนและหลัง อย่างละเอียด