ตอนที่ 676 — แผนยุแยกไม่อาจหลอกผู้เป็นนายอันปราดเปรื่อง ถ้อยคำส่อเสียดมักมาจากผู้น้อย
>
ซุนเจินถามว่า “เป็นกลอุบายใดรึ?”
ซุนฮิวกล่าวว่า “ท่านโหวกับชีหยงเป็นสหายเก่า บัดนี้ควรส่งหนังสือไปมาบ่อยครั้ง มอบของกำนัลเป็นประจำ”
“…ก๋งตัดนี่คิดจะให้ข้าใช้ ‘แผนยุแยก’ กระนั้นรึ?”
“เป็นเช่นนั้น”
“กองทัพของชีหยงอยู่ที่สิงหยาง คอยสกัดเส้นทางที่กองทัพซวนเจ่าจะเข้าลกเอี๋ยง ถึงจะใช้แผนยุแยก ก็ไม่จำเป็นต้องใช้กับเขากระมัง?”
ปัจจุบันชีหยงนำทัพประจำอยู่ทางตะวันออกของลกเอี๋ยง ศัตรูตรงหน้าคือกองทัพผสมซวนเจ่า ครั้งก่อนโจโฉก็ถูกเขาตีแตกที่บริเวณสิงหยาง ส่วนซุนเจินและซุนเกี๊ยนหากจะรบอีก ก็ไม่มีทางเลือกเส้นทางสิงหยาง แต่จะยังคงเลือกเข้าเขตเหอหนานจากทางตะวันออกของเหลียง ดังนั้น ต่อให้ใช้แผนยุแยกกับชีหยง และแผนนั้นสำเร็จ ก็ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์ต่อการออกรบอีกครั้งของซุนเจินและซุนเกี๊ยน
“เพราะเหตุนี้ ข้าจึงว่าเป็น ‘หมากว่าง’ …อาจไร้ประโยชน์ แต่ใครจะรู้ ก็อาจมีประโยชน์บ้างก็ได้?”
คำพูดของซุนฮิวนี้มีเหตุผล
สำหรับซุนเจินแล้ว หากทำตามแผนซุนฮิวนี้ ต่อให้ไม่สำเร็จ ก็ไม่เสียหายอะไร แต่ถ้าสำเร็จ และไม่แน่วันหน้าอาจเผชิญชีหยงจริง ก็ถือว่ากำไรมาก — เพียงแต่ ในแง่คุณธรรม การทำเช่นนี้ดูจะผิดต่อชีหยงบ้าง อย่างไรก็ตาม การช่วงชิงแผ่นดินด้วยกำลังพล แน่นอนว่าต้องไม่ละทิ้งคุณธรรม แต่หากทุกอย่างยึดแต่คุณธรรม ก็ไม่ได้เช่นกัน เช่นนั้นก็เป็นซ่งเซียงกง
ซุนเจินทอดถอนใจว่า “ก๋งตัดพูดมีเหตุผล เพียงแต่หากทำตามแผนนี้ ตั๋งโต๊ะนั้นโหดร้ายอำมหิต หากเกิดระแวงขึ้นจริง ข้าเกรงว่าจะไม่ดีต่อแม่ทัพชีหยง! ข้ากับแม่ทัพชีหยงคบหากันมานาน แม้พบหน้ากันไม่มาก แต่ก็มีใจตรงกัน ไม่อยากทำร้ายเขาเลย”