ภายในอำเภอเน่ย์หวง จวนด้านหน้าของหลี่ฉยง
เพิ่งล่วงยามสาม บนโถงใหญ่กำลังดื่มสุราอย่างครึกครื้น
สุราในสมัยราชวงศ์ฮั่นทั้งสองมีความแรงน้อยกว่ายุคหลังนัก ผู้ที่ดื่มเก่งมักสามารถดื่มได้ถึงหนึ่งต้าน เมื่อดื่มกันมากแล้ว ประกอบกับในสังคมมีความรู้สึกว่า 'วันนี้ไม่เสพสุข จะรอวันใด' อันเป็นค่านิยมแสวงหาความสำราญในปัจจุบัน ดังนั้นเมื่อใดที่มีการเลี้ยงสุรา โดยเฉพาะในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่ง ก็มักดื่มกันตลอดคืนจนรุ่งสาง
อวี๋ตู๋และหลี่ฉยงแม้ต่างมีพื้นเพต่ำต้อย แต่บัดนี้คนหนึ่งเป็นนายทัพ คนหนึ่งเป็นขุนพลใหญ่ การจัดเลี้ยงสุราย่อมมีมาตรฐานสูง เริ่มดื่มตั้งแต่พลบค่ำ จวบจนถึงยามนี้ กำลังเข้าสู่ช่วงสำราญเต็มที่
หลี่ฉยงหมอบกราบลงกับพื้น ชูจอกสุราขึ้นสูง คลานเข่าไปยังเบื้องหน้าที่นั่งของอวี๋ตู๋ กล่าววาจาอวยพรอันเปี่ยมมงคล พลางถวายสุราด้วยความเอาใจใส่
เมื่อเห็นท่าทีนบนอบเช่นนี้ อี๋ตู๋ก็รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง จึงลุกขึ้นรับจอกสุรา เอ่ยคำปลอบโยนด้วยวาจาอ่อนหวานอยู่สองสามประโยค แล้วกลับนั่งลงยังเบาะ พร้อมยกจอกขึ้นจรดริมฝีปาก พลันก็หวนคิดถึงอนุภรรยาน้อยของตน เกิดความกลัดกลุ้มขึ้นมา พลางร่ำสุรา พลางใคร่ครวญว่า “อนิจจา ครานี้เพราะข้าหลงเชื่อวาจาส่อเสียด จึงระดมผู้คนมาไต่สวนเรื่องที่หลี่ฉยงคบคิดกับข้าศึก จนเกือบจะปรักปรำเขาโดยไม่เป็นธรรม หลี่ฉยงนั้นเป็นผู้รู้จักเหตุผล เห็นทีคงไม่ถือโทษโกรธเคืองกับข้าด้วยเรื่องนี้ แต่พี่สาวของเขาเล่า ข้าควรปลอบโยนนางเช่นไรดี”
พี่สาวของหลี่ฉง ซึ่งก็คืออนุภรรยาของอวี๋ตู๋ เมื่อปลายปีก่อนเพิ่งให้กำเนิดบุตรชายอ้วนพีให้อวี๋ตู๋ ถึงแม้อวี๋ตู๋จะมีบุตรชายหัวปีจากภรรยาหลวงอยู่แล้ว แต่ใครจะรังเกียจบุตรชายมากเกินไปเล่า? ทำให้เขาดีใจจนแทบบ้า บัดนี้บุตรชายเล็กคนนี้เพิ่งอายุได้ไม่กี่เดือน ร่างกายของอนุภรรยาอวี๋ตู๋ยังฟื้นคืนไม่เต็มที่ เขาก็มาหาเรื่องหลี่ฉงด้วยท่าทีดุดัน หากหลี่ฉงคบคิดกับข้าศึกจริงก็ว่าไปอย่าง แต่ปัญหาคือหลี่ฉงไม่ได้คบคิดกับข้าศึก ทั้งหมดนี้ล้วนเพราะเขาเชื่อ"คำยุยง" หากไม่ให้คำตอบแก่อนุภรรยาของเขา ก็เกินจะรับได้จริงๆ