อ้วนเสี้ยวเขียนจดหมายเสร็จแล้ว ส่งคนนำไปส่งที่ซวนเจ่าและเอี้ยงเต๊ก
แต่ก่อนที่จดหมายสองฉบับซึ่งเรียกให้ซุนเจินและโจโฉรวมกำลังเข้าตีตั๋งโต๊ะนั้นจะมาถึง ซุนเจินก็ได้ปรึกษากับซุนเกี๊ยนเรื่องการยกทัพไปก่อนแล้ว
เมื่อซุนเกี๊ยนเข้ารับตำแหน่งเจ้าเมืองเองฉวนได้อย่างราบรื่น ซุนเจินก็เริ่มคิดเรื่องการยกทัพ เพียงแต่เพราะการมาถึงของหานตานหรงและอีกสองคน เรื่องนี้จึงถูกถ่วงไปเล็กน้อย กล่าวกันว่าวันที่รับหานตานหรงและคณะเข้ากองทัพ ได้สนทนาสนุกสนานกันทั้งวัน ค่ำวันนั้น ซุนเจินจัดงานเลี้ยงรับรองและชำระล้างความเหนื่อยล้าจากการเดินทางให้พวกเขา รุ่งขึ้น แต่งตั้งหานตานหรงกับผู่ฮู่เป็นนายกองอิสระ ทหารราวพันกว่าคนที่พวกเขานำมาก็มอบให้ทั้งสองคุมตามเดิม หานตานหรงคุมคนหานตานห้าร้อย อีกสี่ร้อยชาวจงชิวผู้องอาจให้ผู่ฮู่ดูแล หลูกว่างเป็นผู้ช่วยของหานตานหรง
เมื่อจัดการหานตานหรง หลูกว่าง และผู่ฮู่เรียบร้อยแล้ว ซุนเจินก็เชิญซุนเกี๊ยนมายังกระโจมของตน เพื่อปรึกษาหารือกับเขา
ภายในกระโจมไม่มีผู้ใด มีเพียงเขาสองคน
ซุนเจินนำจดหมายที่โจโฉเชิญตนให้ยกทัพมาให้ซุนเกี๊ยนดู ครั้นเขาดูจบแล้วจึงกล่าวว่า “บุ๋นไท่ ท่านแม่ทัพโจโฉเชิญข้ากับเจ้าออกรบตีตั๋งโต๊ะด้วยกัน เจ้าคิดเห็นเช่นไร”
“ข้ามาที่เองฉวนเพื่อรวมทัพกับเจ้าก็เพราะจะตีตั๋งโต๊ะ เรื่องนี้สมควรอยู่แล้ว”
ซุนเจินรู้ก่อนที่เขาจะถามว่าเขาจะตอบเช่นนี้ ดีใจยิ่งนักจึงกล่าวว่า “เช่นนั้น เจ้ายินดีจะร่วมกับข้าและเมิ่งเต๋อเข้าตีตั๋งโต๊ะด้วยกันแล้วหรือ”