ตอนที่ 617 — เหตุการณ์ฉีเยี่ยนจื่อได้เด่นเพราะกษัตริย์ ท่องเหนือเชื่อมพันธมิตรเยี่ยงซูฉินครั้งก่อน (ตอนปลาย)
จังป้าเก็บท่าทีดูแคลนที่มีต่อเฉิงเจีย แล้วกล่าวอย่างสุภาพว่า “ใต้เท้าเดินทางมาแต่ไกล ย่อมเหน็ดเหนื่อยตลอดทาง เพียงแต่ไม่ทราบว่าอาจารย์ซุนให้ใต้เท้าเดินทางมาไกลถึงเพียงนี้ด้วยเรื่องอันใด ข้าขออนุญาตถาม”
ระยะทางเส้นตรงจากไคหยางถึงเมืองกังเหลงประมาณห้าร้อยลี้ การมาเยือนของเฉิงเจียครั้งนี้นับว่า ‘มาแต่ไกล’ แล้ว
เฉิงเจียกล่าวว่า “ท่านซุนกำลังจะยกทัพไปปราบตั๋ง จำเป็นต้องรักษาเสถียรภาพเมืองกังเหลงอย่างเร่งด่วน แต่โตเกี๋ยมนั้นบัดนี้ก็มีเรื่องบาดหมางกับท่านซุนแล้ว ด้วยฐานะเจ้าเมืองผู้สูงศักดิ์ ราวกับพยัคฆ์หมอบอยู่ ณ ตงไห่ มีกองกำลังคอยจับจ้อง อีกทั้งยังมีทหารเขาไท้ซานของพวกเจ้าเป็นเขี้ยวเล็บและปีกคอยหนุนหลัง จึงจำเป็นต้องป้องกันไว้แต่เนิ่นๆ ข้าครั้งนี้มา ก็แน่นอนว่าเพื่อดึงเจ้ามาเป็นพวก ต่อให้ไม่อาจให้เจ้าเปลี่ยนมาสวามิภักดิ์ต่อท่านซุนได้ อย่างน้อยที่สุดก็ขอให้เจ้าวางตัวเป็นกลาง ไม่ยอมอยู่ใต้อาณัติของโตเกี๋ยมแต่ผู้เดียว”
วาจานี้มิอาจกล่าวออกไปอย่างตรงไปตรงมาได้
เฉิงเจียไม่ได้ตอบคำถามของจังป้า แต่กลับหารือกับจังป้าเกี่ยวกับสถานการณ์ในยามนี้เสียก่อน
เจียครั้งนี้เดินทางขึ้นเหนือตามรายทาง ผ่านกังเหลง แฮผี ตงไห่ และอำเภอต่าง ๆ แห่งเขตของท่าน ตลอดทางเห็นไร่นารกร้างมากมาย ชาวเมืองขาดแคลนอาหารและเครื่องนุ่งห่ม คนอพยพเร่ร่อนมีอยู่ทุกแห่ง" เขาถอนหายใจ "แม้ว่าข้าไม่เคยมาชีจิ๋วมาก่อน แต่ก็เคยได้ยินว่าชาวเมืองชีจิ๋วมั่งคั่งสมบูรณ์ มิเคยคาดคิดว่าเหตุการณ์กบฏผ้าโพกหัวเหลืองเมื่อเดือนสิบปีก่อน นำพาความเสียหายใหญ่หลวงมาสู่ชีจิ๋วเช่นนี้!
จากเมืองกังเหลงมาไคหยาง มีเส้นทางให้เลือกสองสาย
เส้นทางหนึ่งคือการเดินทางบกโดยใช้เส้นทางหลวงเลียบทะเล ซึ่งก็คือถนนสายเลียบทะเลที่สร้างขึ้นในรัชสมัยฉินสื่อหวงตี้แห่งราชวงศ์ฉินยุคก่อน