ซุนเจินมุ่งหมายตำแหน่งเจ้าเมืองแคว้นในอิจิ๋วหรือชีจิ๋ว แต่ราชโองการกลับแต่งตั้งเขาเป็นเจ้าเมืองวุยกุ้น
เรื่องนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมาย ทว่าเหมือนจะอยู่ในเหตุผล
ประการแรก อิจิ๋วและชีจิ๋วเป็นแคว้นมั่งคั่ง ตำแหน่งเจ้าเมืองในนั้นมิใช่ของที่จะขอได้ง่าย ซุนเจินอายุยังเบา อาวุโสน้อย อีกทั้งไร้ประสบการณ์ปกครองราษฎร ยิ่งยากที่จะได้มา
ประการที่สอง เมื่อหันมาดูวุยกุ้น บัดนี้วุยกุ้นถูกโจรรุกราน เจ้าเมืองคนก่อนถูกปลดเพราะอ่อนแอไม่สามารถรับมือ ตำแหน่งเจ้าเมืองว่างลง ราชสำนักจึงย้ายเขามารับหน้าที่ พอเหมาะจะใช้ความสามารถ “รู้การศึก” ของเขา —— ฮองฮูสงเสนอชื่อเขาเมื่อปีก่อนก็ด้วยเหตุผลว่าเขา “ห้าวหาญรู้การศึก”
ประการที่สาม และอาจเป็นเหตุผลสำคัญที่สุด สำหรับพรรคอ้วนที่รุดหน้ากำจัดขันทีทั้งหลาย วุยกุ้นประชิดเขตนครหลวง ไม่ไกลจากราชธานี ยาม “แผ่นดินเกิดเหตุ” ก็สามารถอาศัยเป็นกำลังสนับสนุนภายนอกได้
จดหมายของเหอหยงมาถึงพร้อมกับราชโองการ
ในจดหมาย เหอหยงกล่าวถึงเหตุที่ไม่อาจขอตำแหน่งเจ้าเมืองในอิจิ๋วหรือชีจิ๋วให้ซุนเจินได้ แต่กลับได้ตำแหน่งเจ้าเมืองวุยกุ้น เหตุผลสามข้อนี้รวมอยู่ในนั้น เพียงแต่เหตุผลข้อสามเขาไม่ได้กล่าวละเอียด พูดแต่คลุมเครือ ต่อมาเหอหยงระบุชัดในจดหมายว่าเตียวต๋งไม่เห็นด้วยที่ซุนเจินไปวุยกุ้น —— ที่ว่าการแคว้นวุยกุ้น ณ อำเภอเงียบกุ้นเป็นบ้านเกิดของเตียวต๋ง ซุนเจินเป็น “ขุนนางเก่า” ของฮองฮูสง เตียวต๋งย่อมไม่ต้องการให้ขุนนางเก่าของศัตรูการเมืองไปเป็นเจ้าเมืองบ้านเกิด เพียงเพราะซุนเจินมีผลงานรบโดดเด่น ทั้งพำนักในกิจิ๋วเกือบสองปี และเคยรบกับกองทัพเขาซาน จึงเป็นผู้เหมาะสมที่จะปราบโจรและปลอบประโลมวุยกุ้น เตียวต๋งจึงจำต้องเงียบปาก เหอหยงเตือนซุนเจินเมื่อเข้ารับตำแหน่งให้ระวังจุดนี้ ในตอนท้ายจดหมาย เหอหยงเขียนเป็นเชิงหยอกล้อว่า “วุยแม้มิใช่ที่ในอิจิ๋วหรือชีจิ๋ว แต่ก็เป็นแคว้นใกล้บ้านเกิดของท่าน” แม้มิอาจขอตำแหน่งในอิจิ๋วหรือชีจิ๋วให้ แต่อย่างน้อยวุยกุ้นก็ไม่ไกลจากเมืองเองฉวน