ตอนที่ 638 — เกณฑ์ขุนนางทหารเมืองเองฉวนไว้แล้ว มีสาสน์ด่วนจากซวนจ่าวส่งโดยม้าเร็ว
ซุนเจินรับราชการมาหลายปี วิถีทางในการคารวะผู้มีปัญญาและนอบน้อมต่อนักปราชญ์นั้นช่ำชองจนลื่นไหล แทบจะกลายเป็นสัญชาตญาณของเขาไปแล้ว ต่อให้อยู่ในอาการเมามายหรือยามนิทราฝัน ก็ไม่เคยพลาดพลั้ง แม้ครั้งนี้เขาจะมาเมืองเอี้ยงเต๊กโดยอ้างนามว่า 'ปราบตั๋งโต๊ะ' ก็ตาม ทว่าลึก ๆ แล้วกลับมีใจมุ่งหมายแอบอิงอำนาจเหนือมณฑลอิจิ๋ว ทั้งยังคิดรอให้ขงติ๋วมาถึงแล้วจัดการกดดันให้อยู่หมัด เหล่าข้าราชการและผู้คงแก่เรียนแห่งเมืองเองฉวนที่ออกมาต้อนรับเขา จึงต้องได้พบกับท่าทีสงบเสงี่ยมไม่โอหังเลยสักนิด ทั้งยังยกย่องผู้อื่นขณะที่ตนอ่อนน้อมถ่อมตัว
ไม่ว่าผู้ใดจะรู้จักเขาหรือไม่ก็ตาม บรรดาข้าราชการชั้นผู้น้อยและบัณฑิตในเมืองต่างเชิญเขาเข้าศาลาว่าการเมือง ครั้นแยกย้ายกันกลับไปแล้ว ต่างกล่าวชื่นชมความอ่อนน้อมถ่อมตนของเขาเป็นเสียงเดียวกัน
ในที่ว่าการไร้เจ้าเมือง มีแต่ขุนนางอำเภอ โดยมีอู่กวนเยวี่ยนและจู่จี้เยวี่ยนนำหน้า ร่วมกับตู้อิ้วเชิญซุนเจินไปยังโถงหลัก
ขุนนางชั้นเสมียนฝ่ายและผู้ช่วยงานเอกสารตลอดจนขุนนางผู้น้อยทั้งหลายนั้น หามีสิทธิ์จะติดตามซุนเจินขึ้นสู่โถงไม่ มีก็แต่ผู้เป็นหน้าเป็นตาในหมู่ข้าราชการระดับเมือง อาทิ หัวหน้ากองแต่ละฝ่าย กับปราชญ์ผู้เจนจบคัมภีร์จากสำนักศึกษาประจำเมือง เป็นต้น ที่ได้ตามกันอยู่เบื้องหลังของซุนเจิน
ท่ามกลางการแวดล้อมหน้าแวดล้อมหลัง ซุนเจินย่างเท้าเข้าสู่กลางลานโถงกลาง
ในลานบ้าน เขาหยุดยืนครู่หนึ่ง เหลียวซ้ายแลขวา ชมทิวทัศน์โดยรอบ
ตู้อิ้วถามว่า "เหตุใดท่านแม่ทัพจึงหยุดยั้งฝีเท้า"
จิตข้าพลันเกิดสังหรณ์
"เอ่อ... กล้าถามหน่อยเถิด รู้สึกเช่นใดหรือ?"