กล่าวถึงเปาสิ้นได้ข่าวว่าโจโฉพ่ายศึก จึงถอยไปยังเมืองเฉิงซื่อ ราชรัฐเยิ่นเฉิงล้วนตกอยู่ในมือของทหารชีจิ๋ว เหลือเพียงเมืองคั่งฟู่เพียงแห่งเดียว ซึ่งแฮหัวตุ๋นรักษาไว้
จื้อจงหว่านเฉียนอยู่ในกองทัพของเปาสิ้นในเวลานั้น เปาสิ้นเรียกหว่านเฉียนมาปรึกษาหารือ กล่าวว่า “ข้าและหลี่จ้าน เจียงหู เผชิญหน้ากันที่ตงผิง หลี่จ้านเป็นผู้มีชื่อเสียงและคุณธรรมสูงส่ง เจียงหูเป็นขุนพลหาญจากชีจิ๋ว นับเป็นศัตรูที่แข็งแกร่งของข้าอย่างแท้จริง ท่านโจเพิ่งพ่ายที่เยิ่นเฉิง กองกำลังของสวี่เซี่ยน เฉินเปา และคนอื่นๆ อาจจะรวมพลกับหลี่จ้านและเจียงหู เข้าโจมตีเรา ก่อนหน้านี้เจ้าแห่งกุนจิ๋วถูกพวกโจรลอบสังหาร ขวัญกำลังใจของทหารมณฑลตกต่ำแล้ว ท่านโจเองก็ทรงพลาดพลั้งเล็กน้อย เรายึดเมืองโช่วจางซึ่งโดดเดี่ยว ต่อต้านกองกำลังเข้มแข็งสองทางจากชีจิ๋ว จะมีกลศึกเช่นใด?” หว่านเฉียนกล่าวว่า “ที่ท่านใต้เท้ากล่าวนั้นถูกต้อง เมืองโช่วจางอยู่ห่างจากเฉิงซื่อสองร้อยลี้ แผนการในเวลานี้ควรละทิ้งการป้องกันโช่วจาง แล้วเคลื่อนทัพกลับไปยังเฉิงซื่อ รวมกำลังกับท่านโจ ยังจะสามารถสู้รบได้” เปาสิ้นเปล่งเสียงอย่างฮึกเหิมว่า “จื้อจงกล่าวเช่นนั้นคลาดเคลื่อน! เยิ่นเฉิงแตกแล้ว ชีจิ๋วคุกคามซานหยาง เหยียบทางตะวันออกของท่านโจ ตอนนี้หากเราละทิ้งโช่วจาง ปีกด้านเหนือของท่านโจจะถูกเปิดกว้าง หายนะคงใกล้เข้ามาแล้ว! โช่วจางมีแม่น้ำเวิ่นทางเหนือ มีหนองน้ำต้าเหย่ทางใต้ เรายึดเมืองเตรียมพร้อมป้องกัน ย่อมสามารถต้านทานศัตรูได้! เพื่อเป็นเกราะป้องกันด้านข้างให้ท่านโจ เหตุใดจึงจะละทิ้งเมืองไป ทำลายประตูบ้านของตนเองเล่า!”