แต่ซุนเจินมิใช่ไปตีเฉินหลิวแล้วหรือ? เหตุใดกองทัพจึงปรากฏตัวใกล้ฉางอี้อีกเล่า?
ย้อนกลับไปเมื่อหลายวันก่อน ในขณะที่เตียวเมายังมิได้ถอนทัพกลับจากคั่งฟู่ ซุนเจินคุมพลน้อยเร่งเดินทาง ผ่านแคว้นเพ่ยกั๋ว ลัดเลาะตามทางลับ มาถึงแคว้นเหลียง สว่าคุนอัครมหาเสนาบดีแห่งเหลียงได้ข่าวจึงออกจากเมืองมาต้อนรับ เมื่อพบหน้าซุนเจิน สว่าคุนเอ่ยว่า “ซุนเซ็กได้นำทหารฝีมือเยี่ยมออกจากผิงอวี๋ มุ่งใต้ไปตีเปาซิ่นแล้ว แม่ทัพเจิ้นตงมาได้เหมาะเจาะยิ่งนัก หากบัดนี้แม่ทัพเจิ้นตงนำพลลงใต้ไปหนุนซุนเซ็กไซร้ เปาซิ่นจักถูกตีแตกได้ในคราเดียว เมื่อเปาซิ่นถูกยึด ลิโป้ก็จะตกเป็นเชลยในคุก ความแค้นของท่านลุงข้าก็จักได้ชดใช้!”
ที่แท้สว่าคุนเข้าใจว่าซุนเจินมาช่วยเหลือซุนเซ็ก
ได้ยินดังนั้น ซุนเจินยิ้มกล่าวแก่สว่าคุนว่า “ที่ข้านำทหารมายังแคว้นเหลียงครั้งนี้ หาใช่เพื่อช่วยเหลือปั๋วฝูในตอนนี้ไม่”
สว่าคุนมิเข้าใจความหมายของซุนเจิน จึงถามว่า “คำของแม่ทัพเจิ้นตงหมายความว่ากระไร?”