ตอนที่ 615 — พื้นที่ตั้งค่ายเชื่อมกันที่ไคหยาง โตเกี๋ยมปฏิบัติต่อทหารเขาไท่ซานอย่างดี
แผเสียและหลางเย๋ สองแคว้นนี้ หนึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองกังเหลง หนึ่งอยู่ทางเหนือของเมืองกังเหลง โดยแผเสียอยู่ใกล้กว่าเล็กน้อย ส่วนหลางเย๋อยู่ไกลกว่า
ในวันที่เล่าปี่ กวนอู และคณะเดินทางกลับ ฝ่ายเฉิงเจียที่ไปพบจังป้าเพิ่งจะมาถึงนอกอำเภอไคหยาง
ไคหยางเป็นที่ตั้งศาลากลางของหลางเย๋ และยังเป็นที่ตั้งกองทหารของจังป้าในขณะนี้
ทหารเขาไท่ซานของจังป้าและคนอื่น ๆ แม้ในนามเป็นหน่วยเดียว แต่ในความเป็นจริงข้างล่างแบ่งเป็นหลายค่าย
จังป้าเป็นหนึ่งค่าย ซุนกวน อู่ตุน อิ่นหลี่ และชางซี ทั้งสี่คนต่างเป็นหนึ่งค่าย
ซุนกวนและคนอื่น ๆ ล้วนเป็นคนเมืองเขาไท่ซานเช่นเดียวกับจังป้า เหตุที่พวกเขามิได้อยู่ในแคว้นเขาไท่ซาน แต่อยู่ในแคว้นหลางเย๋ นั้นมีเหตุผลในตัว
หากแบ่งละเอียดแล้ว คนทั้งหลายนี้แยกได้เป็นสองประเภท
ประเภทแรกคือเช่นเดียวกับจังป้า คือเป็นคนร้ายที่ถูกทางการออกหมายจับ ต้องหลบหนีการไล่ล่า จึงหลบซ่อนเร้นมาที่นี่
เมื่อคนในแคว้นเขาไท่ซานก่อคดีถูกทางการออกหมายจับ ส่วนใหญ่ก็จะหนีมายังแคว้นหลางเย๋
ทั้งนี้ด้วยเหตุผลสองประการ
ประการหนึ่งคือเหตุผลทางภูมิศาสตร์: หลางเย๋อยู่ทางตะวันออกของเขาไท่ซาน สองแคว้นนี้มีพรมแดนติดกัน แต่กลับขึ้นอยู่กับคนละมณฑล กล่าวคือขุนนางของกุนจิ๋วไม่มีอำนาจปกครองมาถึงชีจิ๋ว ทั้งนี้แคว้นหลางเย๋ยังติดทะเล หากเกิดเหตุการณ์ใด ก็ไม่ถึงกับไร้ทางหนีต่อ เพราะยังสามารถล่องทะเลไปซ่อนตัวที่เกาะได้