ตอนที่ 626 — ตระกูลเฉินและซุนถูกตั๋งโต๊ะเรียกเกณฑ์ ทหารแยกตั้งเป็นกองหนุนสมญาทัพอันจวิ้น
เมื่อเขียนจดหมายถึงซุนเกี๊ยนเสร็จ ซุนเจินก็ให้คนขี่ม้าเร็วถือไปส่งยังฉางชาอย่างเร่งด่วน
ซินอ้ายที่ไปเมืองเองฉวนเจรจาเสบียงกับเย่าซินที่ไปตานหยางเกณฑ์ทหาร ต่างเดินทางถึงจุดหมายแล้ว มีจดหมายส่งกลับมาเป็นระยะ รายงานความคืบหน้าของแต่ละคน
เป็นไปอย่างที่ซุนเจินคาดการณ์ไว้ เย่าซินในฐานะชาวหยางโจวโดยกำเนิด บวกกับฐานะตระกูลเย่าแห่งอูเฉิงอันเลื่องชื่อ ประกอบกับซุนเจินเองก็เป็นสมาชิกพรรคอ้วน ทั้งยังเป็นมิตรกับโจโฉและอ้วนเสี้ยว เจ้าเมืองตานหยางอย่างโจซินจึงมิได้รังควานเขาแต่ประการใด กลับให้ความร่วมมือและช่วยเหลือเป็นอย่างดี
เมืองตานหยางมีภูเขามากมาย ในป่าเขาจึงเต็มไปด้วยชาวเขา ทั้งชาวฮั่นที่หลบหนีภาษีเข้าไปซ่อนตัว กับชาวป่าดั้งเดิมที่อาศัยอยู่มาหลายชั่วอายุคน ที่ว่า"ตานหยางช้างเผือกกล้า"นั้น "ช้างเผือก" ส่วนใหญ่ก็หมายถึง"ชาวเขา"นี่เอง
โจซินออกคำสั่งไปตามอำเภอต่าง ๆ ในตานหยางให้ผู้รักษาการณ์ส่งคนเข้าป่า ใช้เสบียงข้าวและเนื้อเป็นเหยื่อล่อเกณฑ์ชายฉกรรจ์ให้เย่าซิน
ราชสำนักเคยเกณฑ์ไพร่พลที่ตานหยางมาหลายครั้ง จนทางเมืองและเหล่าอำเภอช่ำชองประหนึ่งทางเกวียนที่คุ้นเคย ทุกอย่างจึงราบรื่นยิ่งนัก
ตามรายงานในจดหมายของเย่าซิน บัดนี้เกณฑ์ได้ทหารกล้าสามพันกว่านายแล้ว — และนั่นยังคัดเอาพวกชาวเขาที่ฝีมือไม่เข้าขั้นทิ้งไปอีกไม่น้อย
ซินอ้ายแม้จะมีนิสัยโอหังเป็นทุนเดิม ทว่าหาใช่คนไม่รู้จักหนักเบาไม่ เมื่อถึงเองฉวนแล้ว เขาจึงเข้าพบผู้อาวุโสของตระกูลซุนและตระกูลซินเพื่อหารือกันอย่างลับ ๆ ลอบพบงักจิ้นเป็นการส่วนตัวอีกด้วย ในที่สุดก็ตกลงเรื่อง"การยืมเสบียง"เมื่อซุนเจินมายังเองฉวนในภายหน้าได้สำเร็จ
ในจดหมายที่เขียนถึงซุนเจิน เขารายงานความคืบหน้าอันราบรื่นของการเจรจาเสบียง พลางกล่าวถึงเหตุการณ์และท่าทีระยะใกล้ของเหล่าตระกูลซื่อในเองฉวนและสกุลซุนซินไปด้วย