โจโฉส่งหนังสือนำสี่แผนที่ตนคิดได้ไปเสนอต่ออ้วนเสี้ยว
อ้วนเสี้ยวอ่านแล้ว ดีใจใหญ่ รับมาปฏิบัติทั้งหมด
ดังนั้น จ้าวฉีใช้ชื่อส่วนตัวติดต่อจูฮี ชักชวนให้ลาออกจากตำแหน่งผู้นำพันธมิตร อ้วนเสี้ยวเขียนหนังสือลับด้วยตนเอง ส่งคนไปส่งให้เล่าไตและอิงเส้าทันที ทางฝั่งเปาสิ้นมีโจโฉส่งหนังสือไปชี้แจงอย่างละเอียด อ้วนเสี้ยวก็มีฎีกาถึงเล่าเปียวและเฉินเวิน แล้วส่งคนนำไปส่งทันทีเช่นกัน จ้าวฉีส่งสารราชการ เชิญเล่าหงีรวบรวมพลเข้าโจมตีถิ่นฐานของกองซุนจ้านในแคว้นโตวกุ้นแห่งอิวจิ๋ว ซึ่งเป็นแดนหลังของกองซุนจ้าน
ในเวลาเดียวกัน อ้วนเสี้ยวส่งใบประกาศไปยังหัวเมืองต่างๆ ตอบโต้คำกล่าวหาของซุนเจินและซุนเกี๊ยน ทั้งถวายฎีกาต่อราชสำนัก ทบทวนความจงรักภักดีอย่างมาก
ใบประกาศและฎีกาของอ้วนเสี้ยวล้วนเขียนโดยยอดอัจฉริยะตันลิม ไม่ว่าสำนวนหรือพลังนั้นแข็งแกร่งกว่าภูมิที่เฉินอี้ร่างไว้มากนัก
ตันลิมเป็นชาวเช่อหยางในเมืองกังเหลง นับแต่ซุนเจินเริ่มปกครองกังเหลงก็ได้ดูแลครอบครัวเขาอย่างดี ปัจจุบันมีบุตรหลานหลายคนได้เข้ารับราชการในหัวเมืองเพราะซุนเจินแต่งตั้ง อ้วนสวี จางหง และปัญญาชนท้องถิ่นกังเหลงต่างรู้จักมักคุ้นกับตันลิม ตามธรรมเนียมสมัยนี้ การคบหาเป็นมิตรสหายมิใช่มีเพียงความชื่นชมต่อกันก็พอ แต่ต้องมีคนกลางแนะนำถึงจะไม่เสียมารยาท โดยผ่านทางจางหงเป็นต้น ซุนเจินจึงพอมีมิตรภาพกับตันลิมอยู่บ้าง แต่ตันลิมเป็นขุนนางของอ้วนเสี้ยว ยึดถือหน้าที่ขุนนาง กลับไม่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนในทางราชการ