สามก๊กฉบับทะลุมิติ

ตอนที่ 1186 พัวเจี้ยงเร่งข้ามสมุทรเข้าโจมตีก๊กเว่ย

16 นาที· 3.7K คำ

อัปเดตล่าสุด

ข้าเอาตัวรอดในเกมเส้นทางมรณะด้วยการสอบเลื่อนฐานะ

ปรมาจารย์เซียนอาละวาดสังหารในเกมเอาชีวิตรอด

ทั่วหล้าสู่เกาะร้าง: เด็กน้อยหกขวบเก็บเศษซากกู้โลก

รังแกข้าไร้รากวิญญาณ? วัชพืชของข้าฝึกเป็นภูตได้

เกมออนไลน์: จากคุกนักโทษประหารสู่ผู้เล่นระดับสุดยอด

AG: สถาปนาราชวงศ์ตั้งแต่ปี 20

ลูกหนัง: หญิงคนรักของข้าล้วนเป็นนางแบบชั้นยอด

ทั่วหล้าข้ามภพเอาชีวิตรอด: ข้าชิงของกำนัลประจำวันได้

เกิดใหม่เป็นผู้อำนวยการฝึกซ้อมให้ AG

เอาชีวิตรอดในดินแดนอัปมงคล: เปิดฉากหลอมมังกรโบราณปลุกเนตรเทวะ

ราชา: ปรมาจารย์เฒ่าแสดงครั้งสุดท้ายกลับรำร่ายดั่งเทพบันดาล

พรสวรรค์เกมออนไลน์ระดับ 3S จากทักษะ LOL

นำแม่แบบกอบกู้แผ่นดินฮวาเซี่ย

เปิดฉากขึ้นเป็นเทพผู้สร้าง บริวารล้วนเป็นผู้เล่นขี้คะนอง

แปรเพศ: ทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์หมายมั่นว่าข้าเป็น NPC อ่อนหวานน่ารัก

เกาะอสูรมังกร: ข้าเป็นเพียงมังกรป่าเถื่อนเท่านั้น

ทั่วหล้าเป็นเจ้าผู้ครองแคว้น: เปิดฉากด้วยคู่มือระดับเทพ

พิทักษ์ IG หกปี สังหารผู้ทรยศต่อ IG ทีละคน

จอมมารนี่มันละโมบนัก! แต่ก็มักโปรยปรายผลประโยชน์!

ทั่วหล้าเอาชีวิตรอดบนเส้นทางวิบาก: เปิดฉากด้วยยานยนต์เท้าเปล่า

เหลียงขุยตกตะลึง แล้วเอ่ยว่า “นายกอง ไฉนจึงหัวเราะ?”

“หากท่านโจมีใจจริงต่อข้า ก็คงไม่ส่งข้าไปขุดสุสานเซาะหลุมศพ! ข้าหลี่เซี่ยง แม้ว่าฐานะทางบ้านจะต่ำต้อย กระนั้นก็ยังเป็นบัณฑิต! ไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่? แม้ไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่แล้วอย่างไร? หรือว่าข้าขุดสุสานที่ตังกุ๋นยังไม่พอ ยังต้องไปขุดถึงกิจิ๋วอีกหรือ? บรรดาแม่ทัพในกองทัพ อย่างเช่นท่านโจหยิน ท่านโจสุนและคนอื่นๆ ล้วนรู้ว่าข้าทำอะไร ทุกครั้งที่พบหน้า สายตาที่มองข้านั้นล้วนประหลาดยิ่ง! เรื่องที่ข้าขุดสุสานล้วงของมีค่า หากแพร่งพรายออกไป ไม่เพียงแต่ข้าจะถูกผู้คนใต้หล้าด่าทอ ลูกหลานของข้าเกรงว่าก็จะหนีไม่พ้นชื่อเสียที่ข้าทิ้งไว้ให้! ลูกผู้ชาย หากจะถูกผู้คนประณามจนตาย ทิ้งความอัปยศแก่ลูกหลาน สู้หักโหมใหญ่โตสักครั้งยังจะดีกว่า!”

หลี่เซี่ยงและเหลียงขุยนั้น ล้วนมีนิสัยนักเลงห้าวหาญ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

50 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป