เว็บไซต์อ่านนิยายจีน เข้าถึงง่ายเพียงคลิกเดียว
แม้มิได้ฟังความก่อนหน้า จึงไม่รู้ว่าเมื่อครู่นี้จูสงกล่าวสิ่งใด ทว่าก่อนหน้านี้จูสงเคยเสนอให้อ้วนเสี้ยวชุบเลี้ยงฮ่องเต้เพื่อบัญชาเหล่าขุนนาง เรื่องนี้โจโฉนั้นทราบดี เมื่อได้ยินคำกล่าวของกุยโต๋เช่นนี้ จึงเดาได้ทันทีว่าเมื่อครู่นี้จูสงคงกล่าวสนับสนุนให้อ้วนเสี้ยวยกทัพไปช่วยเหลือฮ่องเต้ และเมื่อกุยโต๋เอ่ยปากคัดค้านในยามนี้ เขาย่อมไม่เห็นด้วยกับการที่อ้วนเสี้ยวจะยกทัพไปช่วยเหลือฮ่องเต้เป็นแน่
โจโฉเงยหน้าขึ้นมอง ไปยังกุยโต๋
ก็เป็นดังที่โจโฉคาด กุยโต๋คัดค้านการที่อ้วนเสี้ยวจะยกทัพไปช่วยเหลือฮ่องเต้
อ้วนเสี้ยวถามว่า "ก๋งจิก คำพูดของจูสงนั้น ผิดตรงใดหรือ"
กุยโต๋กล่าวว่า "นายท่าน ข้าพเจ้าเห็นว่า ด้วยสถานการณ์ในยามนี้ มิสมควรส่งกำลังทหารไปช่วยเหลือฮ่องเต้ ณ เตียงอัน"
อ้วนเสี้ยวถามว่า "เหตุใดจึงมิสมควร ก๋งจิก เจ้าจงว่ามาให้ข้าฟังโดยละเอียดเถิด"
เพื่อเพิ่มน้ำหนักแก่ถ้อยคำของตน กุยโต๋ลุกขึ้นจากเบาะ จับชายแขนเสื้อ มือไพล่หลัง เดินไปมาในโถง ยืนอยู่ท่ามกลางขุนนางและอาลักษณ์จำนวนมากซึ่งนั่งบนเบาะปักไหมอยู่สองฟาก ตรงหน้าตำแหน่งประธานของอ้วนเสี้ยว เงยหน้าขึ้นกล่าวว่า "นายท่าน เหตุผลที่ไม่สมควรยกทัพไปช่วยเหลือฮ่องเต้นั้น ตามความเห็นอันโง่เขลาของข้าพเจ้า..." กล่าวถึงตรงนี้ก็หยุดไปครู่หนึ่ง ยื่นมือออกมาจากด้านหลัง ทำท่าให้อ้วนเสี้ยวเห็น โดยชูนิ้วขึ้นมาสี่นิ้ว แล้วกล่าวต่อไปว่า "มีอยู่ทั้งสิ้นสี่ประการ"
อ้วนเสี้ยวกล่าวว่า "โอ้ มากถึงสี่ประการทีเดียวหรือ"
"ถูกต้อง มีถึงสี่ประการทีเดียว!"
อ้วนเสี้ยวทำท่าเงี่ยหูฟัง ลูบเครากล่าวว่า "เราอยากฟังรายละเอียด"