กวนอูขี่ม้าเดี่ยวสังหารเตียวไป๋ฉี ดูเผิน ๆ หาใช่เรื่องยาก แต่แท้จริงหาเป็นเช่นนั้นไม่
จะทำการนี้ให้สำเร็จ จำต้องมีเงื่อนไขสามประการ ขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดมิได้
หนึ่ง ต้องมีม้าดี หากม้าไม่เร็วพอ ก็ไล่ตามเตียวไป๋ฉีไม่ทัน สอง ต้องมีกำลังยุทธ์เหนือชั้น หากกำลังไม่พอ ต่อให้ม้าเร็วไล่ทัน แต่เมื่ออยู่ท่ามกลางม้าศึกข้าศึกนับร้อย ก็หาใช่การบุกสังหารขุนศึกในสมรภูมิ อาจกลายเป็นส่งหัวตนเองไปให้ สาม ขุนศึกข้าศึกต้องมีเครื่องหมายเด่นชัด ในวงล้อมม้าศึกที่สับสนอลหม่าน ฝุ่นคลุ้งตลบ ถ้าขุนศึกข้าศึกไม่มีเครื่องหมายชัดเจน ก็ยากจะหาเขาพบ สามข้อนี้ สองข้อแรก กวนอูหาใช่ปัญหา ข้อสามนั้น เตียวไป๋ฉีกระทำให้แก่กวนอูแล้ว
ฮันต๋งและเฉินอู่ล้วนเป็นขุนศึกผู้กล้า ได้เห็นกับตาถึงภาพกวนอูสังหารเตียวไป๋ฉีในสมรภูมิ พวกเขาอัศจรรย์ใจพลางอดมิได้ที่จะตรึกตรองว่า ตนจะทำเช่นนี้ได้หรือไม่ พอตรึกดูแล้วก็ได้ข้อสรุปว่า ทำมิได้
ที่ทำมิได้นั้น หาใช่เพราะพวกเขาขาดอาชาชั้นดีเพียงอย่างเดียว แต่กำลังยุทธ์ของทั้งสองก็มิพอ
ในการยุทธ์ก่อนหน้า ฮันต๋งและเฉินอู่ได้เห็นความฮึกหาญของเตียวเหมา นักรบใต้บัญชาเล่าปี่หาผู้ใดเป็นคู่ต่อกรของเขามิใคร่มี แม้เตียวไป๋ฉีจะยังมิเคยออกรบ แต่ด้วยหนึ่ง เขาเป็นถึงผู้นำกองทัพภูเขาดำนี้ กองทัพภูเขาดำเป็นกองกำลังที่มี "โจรภูเขา" เป็นหลัก นับถือ "ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่" ใครจะชูหัวเป็นผู้นำได้ อย่างเช่นเตียวฟู่เยียน ก็จำต้องมีกำลังยุทธ์และความกล้าหาญเป็นเลิศ สอง เตียวไป๋ฉีกล้าขี่ม้าขาว ในศึกสองฝ่ายประจัญ ม้าขาวเด่นสะดุดตาเพียงใด ที่เขาถูกกวนอูสังหาร ส่วนหนึ่งก็ด้วยเหตุดังนี้ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าเขามีความมั่นใจในวิชายุทธ์และฝีมือการขี่ม้าของตน ดังนั้นเตียวไป๋ฉีจึงคงเป็นขุนศึกที่เก่งกาจด้วยเช่นกัน อีกทั้งกองทัพภูเขาดำนี้เป็น "โจรเก่าเล่าเรื่อง" ที่ก่อกบฏมานาน ผ่านศึกกับกำลังของตระกูลใหญ่ในท้องถิ่น ทัพราชวงศ์ฮั่น ทัพของอ้วนเสี้ยว ฯลฯ มานับครั้งมิถ้วน ทหารเหล่านี้ล้วนผ่านกองศพมาแล้ว นักรบม้าคนอื่น ๆ ก็ห้าวหาญมิแพ้กัน