# ตอนที่ 336 — จันทร์เก่าเหนือลานซาชิว (ตอน 14)
ฝ่ายเล่าปี่นั้นกระหายใคร่จะตั้งความชอบอันใหญ่หลวง สำแดงความกล้าหาญของตนต่อหน้าฮองฮูสง ครั้นได้รับบัญชาจากฮองฮูสงให้ออกตีข้าศึก ก็ฮึกเหิมเต็มกำลังใจ
ความองอาจห้าวหาญของพลพลีชีพแห่งกว่างจงนั้น เล่าปี่ได้เห็นกับตามาแล้วหลายครา กล่าวตามจริง นี่เป็นการออกศึกครั้งแรกของเขา แดนประจัญบานอันเป็นที่ทอดร่างคนตาย เขาก็มีความครั่นคร้ามอยู่ในใจ ทว่ายิ่งรู้ดีว่าหากใคร่จะได้ความชอบในการศึก ก็มิอาจกลัวตาย บัดนั้นจึงนำเอาสันดานเดิมครั้งเป็นนักเลงอยู่ ณ อำเภอโตวออกมาใช้ ข่มความตึงเครียดและความครั่นคร้ามลงเสีย สำแดงท่วงท่าอันองอาจมิรู้พรั่นต่อหน้าพลในสังกัด ควบม้ารุดออกหน้าเข้าตี
ครั้นรุดถึงหน้าค่ายพลพลีชีพแห่งกว่างจง พลฮั่นซึ่งอยู่ที่นั้นแต่เดิมก็หลีกทางให้ เขาก็มิรอผู้ที่ตามมาข้างหลัง อีกทั้งมิแยแสเตียวหุยซึ่งร้องเรียกเร่งซ้ำ ๆ ว่า "ท่านเล่าช้าก่อน ท่านเล่าช้าก่อน คอยให้ข้าขึ้นหน้าก่อนเถิด!" ก็ตีม้ารำทวน พุ่งเข้าสู่ค่ายคูพลพลีชีพแห่งกว่างจงโดยมิอาลัยแก่ชีวิต
ในกาลนั้น ซุนเจินเพิ่งตีค่ายทัพโพกผ้าเหลืองค่ายที่สองอันฮองฮูสงกำหนดให้แตกไป กำลังจะไปยังอีกค่ายหนึ่งทางทิศตะวันออก ระหว่างทางพอมีเวลาว่างอยู่บ้าง ประจวบกับค่ายคูพลพลีชีพแห่งกว่างจงอยู่เบื้องหน้าทางตะวันออกพอดี มองเห็นได้ จึงได้เห็นภาพเล่าปี่ทะยานเข้าตีฉากนี้พอดี
ซุนเจินคิดในใจว่า "เล่าปี่ก็รู้หลักที่ว่าจะกระทำการใหญ่มิอาจเสียดายชีวิต" จากท่าทีอันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ของเล่าปี่ ดูประหนึ่งได้เห็นรูปลักษณ์ของเขาครั้งออกศึกหนแรก ที่แม้ครั่นคร้ามแต่ก็ฝืนข่มความกลัวลงได้ มุ่งหน้าตะลุยไปข้างหน้า แม้รู้อยู่แต่ก่อนแล้วว่าจะเป็นเช่นนี้ ทว่าครั้นเห็นกับตาก็อดมิได้ที่จะหวั่นเกรงเพิ่มขึ้นอีกสองส่วน คนที่ได้ใจผู้คน นิสัยมั่นคงแข็งแกร่ง อีกทั้งไม่กลัวตายเช่นนี้ ช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก