ตอนที่ 832 — พานเหวินกุยสวมเกราะกรีฑาทัพตีเมือง กวนอูข้ามแม่น้ำหวยพิชิตนคร (ตอน 15)
บ่ายวันเดียวกับที่เล่าเติ้งและพัวเจี้ยงตีหวยหลิงได้ สวี่จ้งและงักจิ้นก็นำทัพหลักของแนวรบด้านตะวันตก อันได้แก่เขตสงครามแฮผี มาถึงหวยหลิง
เมื่อเข้าเมือง เชวี่ยเซวียนและพวกผู้ดีในเมืองที่ฝักใฝ่ทางเมืองกังเหลงพากันเข้าแถวต้อนรับอยู่หน้าประตูเมือง
เชวี่ยเซวียนกับสวี่จ้งและงักจิ้นไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน
เขายืนอยู่หน้าประตูเมือง มองเห็นฝุ่นคลุ้งฟุ้งทั่วฟ้าแต่ไกล รออยู่ครู่ใหญ่ ในทีแรกเห็นทัพหน้าที่มาถึง นายทหารเมืองกังเหลงในเครื่องแบบนายกองสองนายบัญชาให้กองทหารที่มาถึงก่อนนี้หยุดอยู่หน้านอกประตูเมือง ทำท่าวางกำลังเตรียมพร้อมและปิดกั้นอย่างเข้มงวด
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เห็นกองกำลังเมืองกังเหลงที่ตามหลังทยอยมาถึง ในกองทัพที่มาถึงตามหลังนี้มีทั้งทหารม้า ทหารราบ เกวียนลำเลียง มีทั้งพลรบและหน่วยพลาธิการ ธงหลากสีสะบัดปลิว ดาบทวนราวป่า ทอดยาวต่อเนื่องไปหลายลี้
กองกำลังที่มาถึงภายหลังเหล่านี้ต่างหยุดพักตามลำดับ ไม่นานนัก เขาก็เห็นกองทัพที่มาถึงก่อนแยกออกจากตรงกลาง ในขบวนที่ปิดกั้นนั้นเบิกทางออกเป็นทางเดินหนึ่งสาย ขุนนางฝ่ายบู๊และบุ๋นหลายสิบคนห้อมล้อมชายสองคนเดินเร็วๆ มาจากด้านหลังมาตามทางนี้
เชว่เซวียนจ้องมองอย่างพิเคราะห์ ก็เห็นคนทั้งสองที่ถูกห้อมล้อมอยู่ หนึ่งนั้นสวมหมวกเกราะและเสื้อเกราะ เป็นอาภรณ์ของนักรบ อีกคนหนึ่งนั้นนุ่งชุดดำสวมหมวกสูง เป็นการแต่งกายของขุนนางฝ่ายบุ๋น ในใจเขากระจ่างนักว่า สองคนนี้จำต้องเป็นสวี่จ้งกับงักจิ้นเป็นแน่
สวี่จ้งกับงักจิ้นนั้น แม้จะเป็นนักรบกับขุนนางผู้บุ๋น ทว่าทั้งคู่กลับมีข้อเหมือนกันอยู่สองประการ ประการแรกคือทั้งสองมีรูปร่างไม่สูงนัก อีกประการหนึ่งคือ แม้จะแบ่งแยกกันด้วยหน้าที่บุ๋นและบู๊อย่างชัดเจน ทั้งที่รูปร่างไม่สูง แต่ยามเดินกลับแข็งแรงคล่องแคล่ว คราเหลือบสายตามองไปรอบข้าง ก็ล้วนแผ่แววตาอันองอาจดุดันดุจเสือร้าย