ตอนที่ 824 — พานเหวินกุยสวมเกราะกรีฑาทัพตีเมือง กวนอูข้ามแม่น้ำหวยพิชิตนคร (ตอน 7)
หลิงนั้นหมายถึงภูเขาดินลูกใหญ่ ห้วยหลิงได้นามนี้เพราะตั้งอยู่ริมแม่น้ำห้วยเหอและเป็นที่สูง
กองของเล่าเติ้งและพัวเจี้ยงแม้เป็นพลเดินเท้า แต่เคลื่อนทัพได้รวดเร็วยิ่ง เมื่อล่วงเข้าสู่เขตอำเภอห้วยหลิง ภายในอำเภอยังหาได้รู้ไม่ว่าทหารกังเหลงได้รุกล้ำแดนมาแล้ว
กระทั่งทหารของเล่าและพัว อยู่ห่างจากห้วยเหลงไม่ถึงยี่สิบลี้ นายทหารรักษาเมืองจึงได้ทราบข่าวนี้ ด้วยความตกตะลึงยิ่งนัก จึงรีบออกคำสั่งให้ปิดประตูอำเภอโดยด่วน
ประตูเมืองเพิ่งปิดลง ทหารรักษาการณ์กำลังปีนขึ้นกำแพงเพื่อป้องกันอย่างชุลมุน ก็เห็นฝุ่นคลุ้งตลบขึ้นในที่ไกล ไม่นานนัก กองทหารม้าขนาดกว่าร้อยนายก็ยกมาถึงภายใต้ธงประจำเมืองกังเหลง — ทหารม้าหน่วยนี้เป็นกองกำลังในสังกัดของเฉินจี๋นั่นเอง
ตันเจี๋ยมาถึงนอกอำเภอ แลเห็นการจัดเตรียมกำลังป้องกันบนกำแพงยังไม่แล้วเสร็จ ก็อดรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง ในใจคิดว่า "หากข้ามาถึงเร็วขึ้นสักสองเค่อ (ครึ่งชั่วยาม) ได้ เห็นทีประตูอำเภอนี้คงยังไม่ทันปิด บางทีข้าอาจฉวยโอกาสที่พวกโจรมิทันระวัง บุกตะลุยเข้าไป ยึดเมืองนี้ได้อย่างง่ายดายเสียด้วยซ้ำ"
นั่นก็เป็นเพียงความคิดเท่านั้น
ตันเจี๋ยเองก็เป็นทหารเก่าผ่านศึกมามาก ย่อมรู้ดีว่า การเคลื่อนพลให้ปิดข่าวจนข้าศึกไม่ทราบนั้น ยากที่จะทำได้สนิทแท้ ที่เรียกกันว่า "ฉวยโอกาสศัตรูไม่ตั้งตัว โจมตีบุกเข้าเมือง" นั้น แสนที่จะทำได้ยาก แม้นับร้อยครั้งก็อาจไม่สำเร็จสักครั้ง สถานการณ์อย่างที่เห็นเบื้องหน้านี้ "กำลังพลมาถึงชานเมือง ในขณะที่ในเมืองยังรีบเร่งจัดเตรียมการป้องกันอยู่อย่างชุลมุน" นั้น ก็ถือว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว