เรื่องนี้อาจน่าตกตะลึง แต่ก็เพียงทำให้ผู้อื่นตื่นตระหนกกระนั้นเอง ซุนเจินรู้ล่วงหน้ามานานแล้วว่าจะต้องมีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้น
กล่าวคือ ตั๋งโต๊ะสังหารไท่ฟู่อ้วนเหว่ย ไท่ผู่หยวนจี ตลอดจนคนในตระกูลอ้วนตั้งแต่ทารกขึ้นไปห้าสิบกว่าชีวิต ── ผู้คนในตระกูลอ้วนทั้งหมดที่อยู่ในนครหลวง ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ ถูกตั๋งโต๊ะสังหารจนสิ้นซาก
ข่าวคราวล่วงรู้ไปถึงเมืองเอี้ยงเต๊ก ซีจื้อไฉ ซุนฮิว ซุนฮก และคนอื่นๆ ต่างล้วนตกตะลึง
ซุนฮกเมื่อทราบข่าวก็รีบมาหาซุนเจิน เขาพลันเต็มอกด้วยความเคียดแค้น กล่าวกับซุนเจินว่า "ไอ้ทรราชตั๋งกระทำการย้อนยุคทวนธรรม บังอาจสังหารตระกูลอ้วนทั้งตระกูล กระทั่งทารกเพิ่งพ้นขวบยังไม่ละเว้น โหดเหี้ยมอำมหิตไร้คุณธรรม สวรรค์และมนุษย์ล้วนเดือดดาล!"
ซุนฮิวกับซีจื้อไฉก็พากันมาถึงตามลำดับ
ซุนฮิวสีหน้าแฝงแววกังวล กล่าวว่า "ตระกูลอ้วนในนครถูกสังหารหมดทั้งตระกูล นายท่าน ซือคงจะไม่เป็นอะไรไปหรือไม่?"
"ซือคง" นั้นย่อมหมายถึงซุนซองแล้ว
ซีจื้อไฉส่ายศีรษะ กล่าวว่า "ซือคงนั้นติดตามขบวนเสด็จไป บัดนี้อยู่ที่เตียงอัน หาได้อยู่ที่ลกเอี๋ยงไม่ ซือคงมีปัญญาลึกซึ้งหยั่งรู้การณ์ไกล ข้าได้ยินว่าท่านยังสนิทสนมกับท่านซื่อถูอ้องอุ้น อีกทั้งยังมีพวกทหารเสือที่นายท่านได้ส่งไปอารักขาเป็นการเฉพาะอยู่เคียงข้าง น่าจะไร้ภยันตราย"
ซุนซองมิได้ค้างอยู่ลกเอี๋ยง แต่ตามองค์ว่านซุ่ยเสด็จไปยังเตียงอัน ตั๋งโต๊ะตัวอยู่ลกเอี๋ยง ต่อให้อยากสังหารซุนซอง ก็สังหารไม่ถึงในยามนี้ หรือกล่าวได้ว่า เกรงว่าคงสังหารไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
ไฉนจึงว่าไปไม่ถึง กระทั่งสังหารไม่ได้เล่า? ด้วยเหตุสามประการ
ประการที่หนึ่ง เป็นเพราะอ้องอุ้น