เว็บไซต์เฟยซูจงเหวิน โดเมนจีนเข้าถึงง่ายดายเพียงคลิกเดียว
ก่อนมาพบซุนเจิน โจโฉได้คิดไว้แล้วว่า เมื่อพบกับซุนเจินแล้ว ซุนเจินจะกล่าวสิ่งใดแก่เขา
ด้วยการคาดเดาจากใจตน ประกอบกับความเข้าใจที่มีต่อซุนเจิน เขาประเมินไว้สามประการ
ประการแรก ด้วยนิสัยปกติของซุนเจิน ย่อมต้องกระตือรือร้นกับเขายิ่งนัก และหวนรำลึกถึงอดีต เอ่ยถึงเรื่องราวที่ทั้งสองเคยคบหาสมาคมกันมา ประการต่อมา ซุนเจินคงเอ่ยถึงศึกที่กุนจิ๋วและตังกุ๋น โดยไม่หลีกเลี่ยงที่จะสนทนา อีกทั้งจะแสดงท่าทีตรงไปตรงมาว่า การช่วงชิงกุนจิ๋วนั้นมิใช่เพื่อกิเลสส่วนตน ประการสุดท้าย โจโฉคาดว่าซุนเจินอาจถือโอกาสที่โจโฉก็มีผลงานในการเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิครั้งนี้ เสนอให้โจโฉคงอยู่ในราชสำนัก เพื่อหยั่งเชิงโจโฉ
แต่คาดไม่ถึงว่า เพิ่งนั่งลงเรียบร้อย ซุนเจินก็เอ่ยวาจานี้ขึ้น บอกว่าคิดจะถวายฎีกาเสนอชื่อเขาเป็นเจ้าเมืองเป๋งจิ๋ว
——ที่จริงเรื่องเสนอชื่อโจโฉเป็นเจ้าเมืองเป๋งจิ๋ว มิได้อยู่เหนือความคาดหมายของโจโฉ
หากกล่าวว่าการให้โจโฉอยู่ในราชสำนักนั้น พุ่งเป้าไปที่ตัวโจโฉเป็นรายคน เพื่อสกัดกั้นเขาไว้ในราชสำนัก บั่นทอนความทะเยอทะยาน ฉะนั้นการเสนอชื่อโจโฉเป็นเจ้าเมืองเป๋งจิ๋ว ก็มิได้พุ่งเป้าไปที่โจโฉเพียงผู้เดียว หากยังดึงอ้วนเสี้ยวเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เพื่อยุแหย่ให้เกิดความระหองระแหงระหว่างคนทั้งสอง หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือระหว่างกลุ่มเล็กของโจโฉกับกลุ่มใหญ่ของอ้วนเสี้ยว ให้ทั้งสองฝ่ายแตกคอกัน
หากสลับให้โจโฉอยู่ในบทบาทและฐานะอย่างซุนเจินขณะนี้ เขาก็คงงัดกลวิธีนี้มาใช้กับซุนเจินเช่นกัน เพียงแต่เขาคงไม่เอ่ยแผนนี้ออกมาตรงๆ ในเวลาเพิ่งพบหน้ากันได้ไม่นาน