ตอนที่ 673 — เก็บเกี่ยวผู้คนนับหมื่นอย่างง่ายดาย ยึดมาได้โดยสะดวก โลกปั่นป่วน วิพากษ์ลมปาก เป็นเจ้าได้ยาก
โจโฉมุ่งหน้าไปยังฮ่อลายแล้ว ทางเมืองเองฉวนเองเกือบจะเกิดการวิวาทบาดหมางกันภายใน
ที่แท้ขงติ๋วเห็นซุนเจินและซุนเกี๊ยนกลับมา เพราะเหตุที่ชนะทหารตั๋งต่อเนื่องและถอนทัพกลับโดยสวัสดิภาพ ชื่อเสียงของซุนเจินก็ยิ่งทวีขึ้น ในกระโจมของเขาที่ค่ายนอกอำเภอ แขกเหรื่อมักมากมีเต็มที่นั่ง ล้วนเป็นบัณฑิตชาวเองฉวน แต่ในค่ายของขงติ๋วกลับมีผู้มาเยือนน้อยนิด ถึงขั้นนกกระจอกมาจับ เปรียบเทียบกันไม่ได้เลย อีกทั้งพวกแม่ทัพนายกองในกองทัพอิจิ๋วก็มักจะไปดื่มกินสังสรรค์กับเซี่ยหรงและคนอื่น พอเอ่ยถึงซุนเจินก็ยิ่งเคารพเลื่อมใสเพิ่มขึ้น ส่วนความนับถือที่มีต่อขงติ๋วซึ่งเดิมก็น้อยนิดอยู่แล้ว ก็ยิ่งลดน้อยถอยลงตามลำดับ ขงติ๋วจึงกระวนกระวายทั้งยืนทั้งนั่ง บังเกิดความคิดจะไปจากเองฉวน กลับคืนจวนข้าหลวง
ซุนเจินกับซุนเกี๊ยนล่วงรู้ความคิดข้อนี้ของขงติ๋วจากแม่ทัพนายกองในกองทัพอิจิ๋วแทบจะในเวลาไล่เลี่ยกัน
ซุนเจินกล่าวกับซุนเกี๊ยนว่า "ข้าหลวงอิจิ๋วคิดจะกลับจวน พวกเราเองก็ไม่ควรขัดขวาง เพียงแต่หากเขาไปเช่นนี้ กำลังของกองทัพอาสาอิจิ๋วเราก็จะหดหายไปไม่น้อย เกรงว่าจะไม่เป็นผลดีต่อการปราบตั๋ง เพื่อเห็นแก่การปราบตั๋ง ...บุ๋นไท่ ท่านว่า ก่อนที่เขาจะไป เจ้ากับข้าควรจะไปส่งเขาเสียหน่อยหรือไม่"
ซุนเกี๊ยนไม่กล่าวอ้อมค้อมเช่นซุนเจิน เขาพูดตรงๆ ว่า "ข้าหลวงอิจิ๋วเป็นคนไร้ความสามารถ เขาจะไปก็ให้เขาไปเถิด แต่พลทหารในสังกัดสามสี่หมื่นของเขานั้น จะให้เขาเอาไปหมดสิ้นหาได้ไม่ เจินจือ ท่านว่า เราควรให้เขาทิ้งกำลังไว้สักเท่าใดจึงจะเหมาะ"
หลังจากยืมเสบียง ยืมอาวุธยุทโธปกรณ์จากขงติ๋วเสร็จแล้ว ซุนเจินกับซุนเกี๊ยนก็เริ่มคิดการหมายตากำลังพลในสังกัดของเขา
ซุนเจินกล่าวว่า "กำลังพลในสังกัดของข้าหลวงอิจิ๋วนั้น เป็นทหารหัวเมืองเสียครึ่งหนึ่ง ยากที่จะเกลี้ยกล่อมให้อยู่ต่อได้ ที่จะยืมให้เจ้ากับข้าได้ก็มีเพียงทหารมณฑลสองหมื่นกว่านั้น เจ้ากับข้าเองก็ใช่จะเอ่ยปากยืมเขามาจนหมดได้ดี ในความเห็นของข้า ก็ยืมมาสักครึ่งหนึ่งเถิด"