ยังไม่ถึงเวลายกทัพ เหล่าขุนศึกในกองทัพที่ได้ข่าวต่างก็พากันมาหาซุนเจินเพื่อขอออกศึก……ยอดนวนิยาย
ผู้ที่มาอาสาออกรบมิได้มีแต่เหยาส่ง เล่งซัว กำเหลง พัวเจี้ยง และคนที่เพิ่งเข้าร่วมคนอื่น ๆ เท่านั้น ยังรวมถึงสวี่จ้ง ซุนเฉิง ซินอ้าย งักจิ้น และคนอื่น ๆ ต่างก็ขออาสาเป็นกองหน้าด้วย
เห็นว่าขวัญกำลังใจยังดี ซุนเจินจึงค่อยโล่งใจไปได้บ้าง
ตั้งแต่ต้นปีมาจนถึงบัดนี้ แม้จะมีการใช้กำลังทหารอย่างต่อเนื่อง ทว่าสมรภูมิส่วนใหญ่ล้วนอยู่นอกเขตเมืองเองฉวน ด้วยเหตุนี้ ผลเก็บเกี่ยวในปีนี้ของเมืองเองฉวนจึงยังนับว่าดีนัก ครั้นถึงเดือนเจ็ดเดือนแปด เมื่อเก็บเกี่ยวพืชผลฤดูใบไม้ร่วงเสร็จสิ้น ซุนเจินและซุนเกี๊ยนจึงเริ่มปรึกษาหารือเรื่องการเคลื่อนทัพ
สถานที่เจรจาหารือมิได้อยู่ที่ศาลาว่าการ แต่อยู่ในค่ายของซุนเกี๊ยน
ซุนเกี๊ยนพาซุนเจินและคนอื่น ๆ มาที่ลานฝึกทหารในค่ายของเขาก่อน ณ ที่นั้นมีทหารซุนหลายกองกำลังฝึกกระบวนทัพอยู่ ผู้บังคับการเป็นนายทหารหนุ่มคนหนึ่ง อายุยังน้อย ผิดกับโจเมาและฮันต๋งซึ่งเป็นพวกนักรบแต่กำเนิด ชายหนุ่มผู้นี้แม้หุ้มเกราะเหน็บกระบี่ก็องอาจแข็งแกร่ง ทว่าลึก ๆ แล้วกลับมีกลิ่นอายของบัณฑิตอยู่เนือง ๆ เห็นทีจะเป็นผู้เปี่ยมทั้งบุ๋นและบู๊ ซุนเจินจำผู้นี้ได้ รู้ว่าเขาคือสวีคุนหลานชายของซุนเกี๊ยน
ซุนเกี๊ยนสนิทสนมกับซวีเจินผู้เป็นบิดาของซวีคุน จึงยกน้องสาวให้เป็นภรรยาของซวีเจิน นางให้กำเนิดบุตรชายชื่อซวีคุน ในวัยเยาว์ ด้วยสายสัมพันธ์ที่มีต่อซุนเกี๊ยน ซวีคุนได้เข้ารับราชการเป็นเสมียนในแคว้น เมื่อซุนเกี๊ยนยกทัพปราบตงจัวครั้งนี้ ซวีคุนจึงละทิ้งหน้าที่และเข้าร่วมกองทัพติดตามมายังเมืองเองฉวน
ครานี้บรรดาแม่ทัพนายกองค่ายสุนซึ่งติดตามซุนเกี๊ยนมายังเมืองเองฉวนนั้น เครือญาติของซุนเกี๊ยนมีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว อาทิ งอเก๋งน้องชายภรรยาของเขา ซุนเปินหลานชายของเขา ซุนโฮลูกพี่ลูกน้องของเขา และยังมีสวีคุนหลานชายผู้นี้อีก ญาติวงศ์เหล่านี้ล้วนครองตำแหน่งแม่ทัพในกองทัพของเขาถึงครึ่งหนึ่ง