เกงจิ๋วตั้งอยู่ระหว่างแดนเหนือกับแดนใต้ แคว้นน่ำเอี๋ยงอยู่เหนือสุดของเกงจิ๋ว ติดกับเมืองเองฉวน นับได้ว่าเป็น 'เมืองเหนือ' ของเกงจิ๋ว และยังนับว่าอยู่ในพื้นที่ราบภาคกลาง อีกทั้งยังเป็นแดนกำเนิดกษัตริย์ วัฒนธรรมรุ่มรวย เศรษฐกิจเฟื่องฟู ล้วนเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่มีชื่อของจักรวรรดิมาโดยตลอด เมื่อครั้งที่อยู่ภายในเขตน่ำเอี๋ยง ซุนเจินยังรู้สึกว่าไม่ได้ต่างจากแดนเหนือมากนัก แต่ยิ่งมุ่งใต้ลงไป ความแตกต่างระหว่างเหนือใต้ก็ยิ่งเด่นชัด
ประการแรกย่อมเป็นความแตกต่างทางสำเนียงคำพูด
กิจิ๋วกับมณฑลอิจิ๋วก็มีสำเนียงต่างกัน แต่กระนั้นซุนเจินยังพอฟังสำเนียงถิ่นของกิจิ๋วออกเป็นส่วนใหญ่ ทว่าสำเนียงถิ่นของเจียงหนานนั้น ซุนเจินฟังไม่ออกเสียเกือบทั้งหมด คล้ายฟังคัมภีร์สวรรค์ โชคดีที่เขาเตรียมการไว้แต่เนิ่นแล้ว คัดเลือกองครักษ์ประจำตัวที่มีคนเคยอยู่ทางเจียงหนานมาแต่ก่อน จึงพอจะทำหน้าที่เป็น “ล่าม” ได้ — ถึงแม้จะมี “สำเนียงหลวงลกเอี๋ยง” เป็นภาษาราชการ แต่เว้นเสียแต่ขุนนางข้าราชการกับนักปราชญ์บางคนแล้ว ชาวบ้านสามัญใครเล่าจะไปเรียนรู้มัน
ถัดมาคือความแตกต่างทางภูมิประเทศ
เมื่อเทียบกับแดนเหนือแล้ว เจียงหนานมีเนินเขามาก มีแม่น้ำลำคลองมาก หลังจากเข้าเขตน่ำเอี๋ยงแล้ว ลงใต้เรื่อยมา เนินเขาและแม่น้ำก็เพิ่มขึ้นทีละน้อย
ต่อมาคือความแตกต่างทางขนบธรรมเนียม
บัณฑิตและนักพรตยังพอปรับตัวได้ แต่ชุดแต่งกาย อาหารการกิน ตลอดจนประเพณีตั้งชื่อบุตรของชาวบ้านชนบทนั้นล้วนต่างจากแดนเหนือ
อีกประการ ข้อสำคัญที่สุด ก็คือความเหลื่อมล้ำทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจ