แท้จริงแล้วหนังสือของซุนเฉิงฉบับนั้น เป็นการขอยืมเสบียงจากเฉินม่าย
การขอยืมเสบียงยังพอว่า ทว่าที่เป็นปัญหาคือ นี่หาใช่ครั้งแรกที่ซุนเฉิงขอยืมเสบียง หากเป็นครั้งที่สองเข้าไปแล้ว
การขอยืมครั้งแรกเมื่อแปดวันก่อน โดยอ้างว่าจำเป็นต้องเร่งไปช่วยเหลือเฉงจิ๋ว ต้านทานอ้วนถานรุกราน ซุนเฉิงระบุในหนังสือฉบับแรกว่า เขามาอย่างเร่งรีบเกินไป ทำให้เสบียงในกองทัพขัดสนนัก จึงขอหยิบยืมเสบียงจากเฉินม่ายยี่สิบหมื่นหาบ
เอ่ยปากขอถึงสองแสนซื่อ นับว่าเป็นการร้องขอที่มากเกินควรอย่างยิ่ง หากเป็นยามสงบบ้านเมืองก็พอจะหาได้ แต่ทว่านับตั้งแต่ปีก่วงเหอที่เจ็ดเกิดกบฏโพกผ้าเหลืองเป็นต้นมา กองทัพโพกผ้าเหลืองในเขตเฉงจิ๋วก็ไม่เคยถูกปราบปรามราบคาบเลย อดีตชื่อสื่อเจียวเหอเป็นพวกช่างเจรจาแต่เพียงลมปาก พอทราบว่าโพกผ้าเหลืองมา เขาก็หลบลี้หนีหน้าไปตามกระแสลือ ในแต่ละวันหาได้ฝึกปรือกองทัพให้เข้มแข็งไม่ กลับหอบเอาพวกหมอผีจำนวนมากมาห้อมล้อม คอยเสี่ยงทายทำนาย วิงวอนให้เทพยดาคุ้มครอง หมายมั่นจะกำจัดโพกผ้าเหลืองด้วยวิธีนี้ แต่โพกผ้าเหลืองจะสลายหายไปด้วยเหตุนั้นได้อย่างไร เจ้าเมืองทั้งห้าจวิ้นของเฉงจิ๋วก็ล้วนเป็นคนประเภทเดียวกับเจียวเหอ ขงหยงผู้มีชื่อเสียงโด่งดังและครอบครองอาณาเขตไพศาลที่สุด ก็ยังไม่รู้เรื่องการทหารเลย นี่จึงเป็นเหตุให้โพกผ้าเหลืองในเฉงจิ๋วยิ่งเพิ่มพูนไม่ลดน้อยถอยลง จนบัดนี้อวดอ้างว่ามีกองพลนับล้าน กระทั่งก่อนหน้านี้ยกเข้าไปยังกุนจิ๋ว และก่อความวุ่นวายในเขตแดนกุนจิ๋ว—สาเหตุที่เล่ากงซันอดีตชื่อสื่อกุนจิ๋วถูกโพกผ้าเหลืองปลิดชีพ และที่โจโฉได้ขึ้นเป็นชื่อสื่อกุนจิ๋ว ล้วนเกี่ยวข้องอย่างแนบแน่นกับความไร้ความสามารถของเจียวเหอ ความยุ่งเหยิงจนถึงปีนี้ก็เกือบสิบปีแล้ว ต่อให้เฉงจิ๋วเคยร่ำรวยอุดมสมบูรณ์เพียงใด ป่านนี้จวนเจ้าเมืองตามหัวเมืองต่าง ๆ ใกล้จะไม่มีอะไรจะกินแล้ว เฉินไม่จะหาพรวดพราดเอาข้าวถึงสองแสนซื่อให้เขาได้อย่างไร