ในบรรดาผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองคนปัจจุบันนั้น อ้องลองมีความรู้ด้านลัทธิขงจื๊อสูงที่สุด ประกอบกับเมื่อครั้งก่อนหน้านี้ซุนเจินปกครองเมืองกังเหลงก็ให้ความสำคัญกับการศึกษาวัฒนธรรม ด้วยเหตุนี้ สำนักศึกษา วิทยาลัย โรงสอนตำบล และโรงสอนหมู่บ้านของเมืองกังเหลง ในยามนี้จึงได้ชื่อว่าทำได้ดีที่สุดในมณฑลชีจิ๋ว เมื่อซุนเจินมาถึงเมืองกังเหลง ทุกครั้งที่ไปถึงอำเภอหนึ่ง ล้วนต้องไปตรวจเยี่ยมสถานศึกษาของอำเภอ โรงสอนตำบล และโรงสอนหมู่บ้านในที่นั้น เมื่อมาถึงที่ว่าการเมืองกังเหลง ยิ่งเรียกบรรดาศิษย์และอาจารย์ในสำนักศึกษาของเมืองมาชุมนุม สอบถามความรู้ของพวกเขา ให้รางวัลผู้มีผลการเรียนดีด้วยเงินตราและผ้าแพร พร้อมจัดงานเลี้ยงสุรา ให้อาจารย์และศิษย์ที่ยอดเยี่ยมได้ร่วมโต๊ะนั่งเป็นเกียรติ
การก่อตั้งโรงเรียนของทางราชการในท้องถิ่นของราชวงศ์ฮั่นเริ่มขึ้นเมื่อปลายรัชกาลพระเจ้าฮั่นจิ่งตี้ โดยเหวินเวิงเจ้าเมืองสู่จวิน ในเวลานั้นเหวินเวิงได้สร้างสถานศึกษาในเมืองสู่จวิน รับบุตรหลานจากทุกอำเภอเข้าเรียน ยกเว้นการเกณฑ์แรงงาน ผู้มีผลการเรียนดีจะถูกแต่งตั้งเป็นข้าราชการในเมืองและอำเภอ ส่วนผู้ที่มีผลการเรียนรองลงไปจะถูกใช้เป็นเซี่ยวที้ (ผู้มีกตัญญู) และลี่เถียน (ผู้ขยันทำนา) เซี่ยวที้และลี่เถียนเป็นข้าราชการระดับตำบล ไม่มีอำนาจหน้าที่แท้จริง เป็นเพียงตำแหน่งกิตติมศักดิ์ แต่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษทั้งทางการเมืองและเศรษฐกิจ