บนดาวเมืองหลวง ข่าวแจ้งเตือนขององค์หญิงสามขึ้นอันดับร้อนแรงอีกครั้ง
[เตรียมงานอภิเษกสมรสแห่งราชวงศ์ จะสานสัมพันธ์กับตระกูลซูอย่างเป็นทางการในเดือนหน้า]
เรื่องนี้ก็ไม่น่าแปลกใจนัก เพราะการหมั้นหมายก็รู้กันทั่วแล้ว
แต่ที่สำคัญคือข่าวอีกชิ้นที่อยู่ติดกับแฮชแท็กขององค์หญิง
[ซูถงเวยหัวหน้าตระกูลซูล้มป่วยกะทันหัน คู่รองและทาสรับใช้ถูกไล่ ตระกูลสูงศักดิ์ที่เคยรุ่งเรืองล่มสลายเพียงชั่วข้ามคืน]
ข่าวสองชิ้นวางเรียงกัน คราวนี้ก็เห็นความแตกต่างชัดเจน
ประชาชนพากันส่ายหน้าถอนหายใจ
"ซูถงเวยป่วยไม่เป็นเวลาเอาเสียเลย เพิ่งจะได้เกาะราชวงศ์แท้ๆ ตัวเองกลับจะล้มแล้ว?"
"ใช่แล้วสิ ได้ยินว่ากิจการตระกูลซูถูกราชวงศ์เข้ายึดหมดแล้ว น่าเสียดายจริงๆ ไร้วาสนา"
"ตระกูลซูล่มสลาย พวกเจ้าว่ามันเกี่ยวอะไรกับคู่หมั้นขององค์หญิงหรือไม่?"
"ชู่ว...พูดให้น้อยๆ หน่อย นั่นมันสามีเอกขององค์หญิงเชียวนะ"
ซูถงเวยที่รูปร่างบวมฉุ กึ่งเอนพิงหัวเตียง สีหน้าซีดเซียว
ใบหน้าที่เคยได้รับการปรนนิบัติอย่างดี ภายในเวลาเพียงไม่กี่วันก็เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความอิดโรย
นางมองดูซูเฉินที่เรียกคู่รองและทาสรับใช้ซึ่งนางคัดสรรมาเป็นอย่างดีเข้ามาทีละคน ประกาศไล่อย่างสงบนิ่ง
สายตานางเต็มไปด้วยความแค้น แต่กลับไม่มีแรงแม้แต่จะยกมือ
แน่นอนว่า นักรบสัตว์บางส่วนก็ถูกเก็บไว้
ในมือของซูเฉินถือหลอดยานิรนาม เขาคุกเข่าลงเบื้องหน้าบุรุษชนเผ่ากระต่ายที่ตัวสั่นงันงก นี่คือหนึ่งในนักรบสัตว์ที่ซูถงเวยโปรดปรานที่สุด ตลอดหลายปีมานี้ไม่ได้รังแกเขาน้อยเลย
"เหลือเจ้าเพียงผู้เดียวแล้ว"
นักรบสัตว์ชนเผ่ากระต่ายกลัวจนตัวสั่นไม่หยุด
นักรบสัตว์คนอื่นๆ ที่เคยรังแกซูเฉินล้วนถูกกรอกยาลงคอ พลังจิตแตกสลาย กลายเป็นคนโง่งมไปแล้ว ถึงคราวของเขาแล้ว!
ซูถงเวยอกกระเพื่อมรุนแรง เปล่งเสียงแหบพร่า: "ซูเฉิน...เจ้า...เจ้ากล้า..."
ซูเฉินทำเหมือนไม่ได้ยิน ก้มลงยื่นยาไปใกล้ริมฝีปากนักรบสัตว์ชนเผ่ากระต่าย เสียงนุ่มนวล: "ดื่มเสียเถิด"
นักรบสัตว์ชนเผ่ากระต่ายส่ายหัวอย่างแรง เงยหน้ามองซูถงเวยอย่างลนลาน น้ำตาน้ำมูกเลอะเต็มหน้า "เจ้านายหญิง! เจ้านายหญิงช่วยข้าด้วย! ข้าไม่เอา ไม่ดื่ม!"