เกาเหยียนยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้พูดอะไร
แต่เจิ้งเสี่ยวอวี่ไม่ยอมแพ้ ถามต่อว่า "เล่าหน่อยสิ นายไปจีบองค์หญิงจัวมาได้ยังไงเนี่ย?"
เกาเหยียนหัวเรายิ้มบางๆ "จริงๆ ก็ไม่ได้จีบอะไร ธรรมชาติมันพาเราไปเอง"
"เหรอ?"
เจิ้งเสี่ยวอวี่ถอนหายใจ "อิจฉาพวกนายจัง"
"มีอะไรน่าอิจฉาล่ะ เงื่อนไขของเธอก็ดีมาก หาแฟนไม่ยากหรอก" เกาเหยียนแซว
"ฉันไม่มีเวลาหรอกเรื่องความรัก นอกจากเรียนก็ต้องรีบไปสตรีมด้วย" เจิ้งเสี่ยวอวี่แกล้งพูดให้รู้ว่าตัวเองเป็นสตรีมเมอร์
"ไม่คิดว่าเธอจะเป็นสตรีมเมอร์นะเนี่ย"
เกาเหยียนทำเป็นแปลกใจ "ด้วยเงื่อนไขแบบเธอ คนดูคงเยอะไม่น้อยใช่มั้ย?"
เจิ้งเสี่ยวอวี่ยิ้มอย่างขมขื่น "ช่วงแรกๆ ก็พอไหว เพราะคนดูสตรีมก็แสวงหาความแปลกใหม่ แต่ในเน็ตมีสาวสวยเยอะเกินไป ทางเลือกพวกLSP ก็มีเยอะ ถ้าไม่มีจุดเด่นจริงก็เก็บแฟนคลับไว้ไม่ได้ กลายเป็นสตรีมเมอร์เก๋าได้ง่ายๆ อย่างฉันตอนนี้ก็ใกล้จะเก๋าแล้ว ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงจ่ายค่าเช่าห้องไม่ไหว"
"ฉันได้ยินว่า พวกเธอสตรีมเมอร์สาวสวยๆ ต่างมีไอดอลคอยดูแล ไม่ใช่เหรอ?" เกาเหยียนถามต่อ
ก่อนหน้านี้ตอนเหนื่อยๆ เขาก็เคยดูสตรีม แต่ดูฟรีๆ ไม่เคยส่องจริงจัง
พอได้ยินเกาเหยียนพูดถึงพี่ใหญ่ เจิ้งเสี่ยวอวี่ก็หัวเราะเยาะ "การจะให้พี่ใหญ่คอยอารักขาไม่ใช่เรื่องง่ายหรอก เพราะเงินของพี่ใหญ่ก็ไม่ได้มาง่ายๆ บางทีพวกเขาอาจจะอารมณ์ดีแล้วให้รางวัลสตรีมเมอร์ที่ถูกตา แต่จะให้เขาอารักขาระยะยาว ต้องมีพรสวรรค์จริง หรือไม่ก็เขาชอบตัวตนของเธอจริงๆ ส่วนพี่ใหญ่ที่ไม่ต้องการอะไรเลย คอยเชียร์เธอแบบสุดใจน่ะหายากมาก"