ไม่ผิดแน่ เฉียนเป่าเอ๋อร์ถอดเสื้อและกางเกงของตัวเองออกหมด เหลือเพียงชุดชั้นในเท่านั้น
สูดหายใจเข้าลึก ๆ เกาเหยียนระงับความวุ่นวายในใจลง
รีบเข้าไปในห้องนอน หยิบผ้าห่มบาง ๆ ผืนใหม่จากตู้เสื้อผ้า กลับมาที่ห้องรับแขกอีกครั้ง คลุมร่างอันงดงามของเฉียนเป่าเอ๋อร์ไว้
จากนั้น เกาเหยียนถือโทรศัพท์ไปนั่งอีกฝั่งของโซฟา
เขาตั้งใจจะเฝ้าดูสักพัก เผื่อว่าเฉียนเป่าเอ๋อร์จะอาเจียนออกมา จะได้ช่วยดูแล
วันนี้ยังไม่ได้ดูราคาหุ้นของบริษัทเอ่าหม่ายเลย
เกาเหยียนจึงเข้าแอปหุ้น แล้วพยักหน้าด้วยความพอใจ วันนี้ราคาหุ้นกลุ่มบริษัทยาเอ่าหม่ายขึ้นอีก 7 จุด ราคาตอนนี้อยู่ที่ 39.80 หยวน ห่างจาก 40 หยวนแค่สองเหมา
หุ้นที่เขาถืออยู่ตอนนี้มีมูลค่า 20.54 ล้านหยวน กำไรสุทธิ 12.54 ล้านหยวน ถ้ารวมเงินคืนเจ็ดเท่าอีก ก็จะรวยขึ้นอีกกว่า 100 ล้าน ห้าสิบล้าน นี่แค่ 8 วันเท่านั้น!
และหุ้นตัวนี้ จะยังขึ้นต่อไปอีกกว่า 20 วัน!
ออกจากแอปหุ้น เกาเหยียนเหลือบมองเฉียนเป่าเอ๋อร์อีกครั้ง กลับพบว่าผ้าห่มที่คลุมตัวเธอลื่นหลุดลงมาไม่น้อย สายตามองไปแล้ว เขาอดกลืนน้ำลายไม่ได้
ความวุ่นวายในใจพลุ่งขึ้นมาอีกครั้ง
รีบเดินเข้าไปดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างเฉียนเป่าเอ๋อร์ให้เรียบร้อย แล้วถอยกลับไปที่เดิม ท่องบทสวดในใจ: "กวนซีอินผู่ซา ฝ่าเส้นปั๋วเย่ปั๋วหลัวมี่ตัวสือ...!"
ผ่านไปครู่ใหญ่ อารมณ์อันปั่นป่วนของเกาเหยียนก็ค่อย ๆ สงบลง
มองเฉียนเป่าเอ๋อร์อีกครั้ง
ดีหน่อย ผ้าห่มยังคลุมร่างเธออยู่
เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เกาเหยียนส่งข้อความถึงจัวเจียงเยว่ทางวีแชท: "ยังไม่นอนเหรอ?"
จัวเจียงเยว่: "ยังเลย รอมีคนมาบอกราตรีสวัสดิ์ก่อน"
พรสวรรค์โดยกำเนิด: "ที่รัก คิดถึงเธอจัง ทำไงดี?"