เกาเหยียนไม่คิดว่าความสุขจะมาถึงได้เร็วขนาดนี้
เดิมทีเขาคิดว่าต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะได้ตัวจัวเจียงเยว่
ไม่คิดว่าจัวเจียงเยว่จะเอ่ยปากขอไปโรงแรมเองเสียก่อน
จริงๆ แล้วไม่นานเขาก็เดาออกว่าทำไมจัวเจียงเยว่ถึงอาสาไปโรงแรม นั่นเป็นเพราะนางคิดชดเชยให้เขา
ยังไงซะทั้งคู่เพิ่งตกลงคบหากันได้แค่ราวหนึ่งสัปดาห์กว่าๆ
แต่เกาเหยียนกลับต้องโดนเติ้งอวี่ลอบทำร้ายถึงสองครั้งเพราะนาง และวันนี้ก็ต้องไปมีเรื่องกับซุนเมิ่งหลงเพราะนางอีก
ในเมื่อมีคนจำนวนมากที่หมายตานาง ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ไม่สู้รีบมอบตัวให้เกาเหยียนเสียตั้งแต่ตอนนี้ จะได้ให้คนอื่นหมดหวังไปเอง
ถึงแม้ทั้งคู่จะเพิ่งตกลงคบหากันได้แค่ราวหนึ่งสัปดาห์กว่าๆ
แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาสะสมมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย
ถึงแม้สองปีที่ผ่านมาพวกเขาจะไม่เคยติดต่อกันเลย
แต่นางก็ไม่เคยลืมเกาเหยียนได้ลง
ดังนั้น นางจึงมั่นใจได้ว่านางรักเกาเหยียน
ยิ่งกว่านั้น หลังจากได้พบกันอีกครั้ง เกาเหยียนกลับปรากฏตัวต่อหน้านางในภาพลักษณ์ที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เก่งกว่าเดิมมาก และที่สำคัญ เขากลายเป็นคนเก่งขึ้นเพราะนาง
นางจะไม่ให้ใจสั่นได้อย่างไร
ในเมื่อรักเขา ก็ไม่จำเป็นต้องอายหรือคิดมากให้วุ่นวาย ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว มอบตัวให้ผู้ชายคนนี้ไปเสียตรงๆ เลยดีกว่า
นางเชื่อในสายตาของตัวเอง ผู้ชายคนนี้ต้องไม่ทำให้ตัวเองผิดหวังแน่นอน!
ยี่สิบนาทีต่อมา
เกาเหยียนขับรถมาถึงโรงแรมฮิลตัน แล้วจูงมือกันเดินเข้าสู่โถงใหญ่ที่หรูหราอลังการ
"รับไว้สิ!"
จัวเจียงเยว่ยัดอะไรบางอย่างใส่มือเกาเหยียน
เกาเหยียนก้มลงดู ปรากฏว่าเป็นบัตรประชาชนของนาง เกาเหยียนอดที่จะยิ้มคิกคักไม่ได้ แล้วจูงมือนางเดินไปที่เคาน์เตอร์
นี่คือครั้งแรกของแฟนสาว