หลังจากกินข้าวเที่ยงที่เจิ้งเสี่ยวอวี่เลี้ยง เกาเหยียนกับจัวเจียงเยว่ก็มุ่งตรงไปยังสถานีรถไฟความเร็วสูง
ไม่นานนักก็ขึ้นรถไฟความเร็วสูงขากลับหนานตู
ไม่รู้ว่าเพราะพักผ่อนไม่พอหรือว่าคุ้นเคยกับการนอนบนรถ พึ่งจะขึ้นรถได้ไม่กี่นาที จัวเจียงเยว่ก็กอดแขนเขาแล้วหลับไปอีกแล้ว
ส่วนเกาเหยียนในหัวก็แวบภาพเหตุการณ์ในร้านอาหารเมื่อกี้ ตอนกินข้าว เจิ้งเสี่ยวอวี่เอาเท้ามาเสียดสีที่น่องเขา
บังเอิญ?
หรือว่าตั้งใจ?
เขาว่าโหมดตั้งใจน่าจะเป็นไปได้มากกว่า
เพราะขาเขาวางตั้งทั้งสองข้าง ฝ่ายนั้นจะมาโดนได้ต้องยื่นขาออกมา และอีกอย่างฝ่ายนั้นไม่ได้ใส่รองเท้าด้วย เห็นชัดว่าตั้งใจจริง ๆ!
ตอนนั้นเขาทำเป็นนิ่ง ๆ แล้วหดขาถอยหลังไปนิดนึง จากนั้นก็ใช้ตาข้อมูลดูระดับความพอใจของเจิ้งเสี่ยวอวี่ ผลปรากฏว่าพุ่งขึ้นไปถึง 70 แต้มแล้ว
ระดับความพอใจต่ำกว่า 60 แปลว่าเป็นแค่คนรู้จักธรรมดา
60 แต้มขึ้นไปถึงต่ำกว่า 70 คือเพื่อนที่ดี 70 แต้มขึ้นไปถึงต่ำกว่า 80 คือแอบชอบ 80 แต้มขึ้นไปถึงต่ำกว่า 90 คือกำลังคบหากันอย่างมีความสุข 90 ถึง 99 แต้ม โดยทั่วไปก็คือรักจนตายได้เลย
ถ้าถึง 100 แต้ม นั่นคือจะไม่มีวันหักหลัง
ตอนนี้ จัวเจียงเยว่มีระดับความพอใจต่อเกาเหยียนถึง 95 แต้ม ถือว่าสูงมากทีเดียว
ถ้าความสัมพันธ์ของสองคนแน่นแฟ้นขึ้นในอนาคต บางทีอาจจะเพิ่มขึ้นอีกก็ได้
แต่การจะถึง 100 แต้มก็ยังค่อนข้างยาก
ส่วน 70 แต้มของเจิ้งเสี่ยวอวี่นี่สิที่น่าอึดอัด ฝ่ายนั้นมองเขาเป็นแค่เพื่อน แต่กลับทำท่าทาง"ยั่ว"แบบนี้ แถมยังรู้อยู่เต็มอกว่าเขามีแฟนแล้ว
แล้วแบบนี้ ฝ่ายนั้นทำไปเพื่ออะไร?
จริง ๆ แล้ว เกาเหยียนพอจะเดาอะไรได้บ้างแล้ว