เก็บอารมณ์ให้เรียบร้อย เกาเหยียนก็มุ่งหน้าไปร้านชานมอีกครั้ง
สอบถามช่างตกแต่ง ได้ความว่าจะเสร็จภายในสองวันเป็นอย่างช้า
พอคิดว่าร้านเปิดใหม่แล้วธุรกิจต้องดีแน่ๆ เลยต้องสั่งอุปกรณ์ชุดใหม่ทั้งหมด
เกาเหยียนเลยใช้โทรศัพท์ค้นหาอยู่พักใหญ่ ควักเงินไปห้าพันกว่าบาท สั่งอุปกรณ์ชุดหนึ่ง
ร้านที่ขายก็เป็นร้านในหนานตู นี่เอง นัดกันไว้ว่าพรุ่งนี้เช้าจะส่งของมา
แต่พรุ่งนี้ต้องไปเดตกับจัวเจียงเยว่ เกาเหยียนเลยโทรหาหวังฉิน ให้เธอมาช่วยรับของพรุ่งนี้เช้า
จากนั้นก็ไปตลาดสด ซื้อแม่ไก่แก่ครึ่งตัว ถั่วขาวครึ่งจิน ผักกาดเขียวครึ่งจิน หิ้วกลับห้องเช่า
เกาเหยียนตั้งแต่อายุสิบขวบ ก็ถูกแม่เลี้ยงสั่งให้ทำกับข้าว
เพราะงั้นฝีมืออาหารการกินของเขาก็ใช้ได้อยู่
พอขึ้นมหาวิทยาลัย ตอนอยู่หอเขาก็กินโรงอาหาร พอย้ายออกมาเช่าห้องก็ทำกับข้าวกินเอง
ปกติทำกับข้าวสองอย่างก็กินได้ทั้งวัน ทั้งสะอาดและประหยัด
ต่อให้ตอนนี้มีเงินแล้ว เขาก็ยากที่จะเปลี่ยนนิสัยประหยัดมัธยัสถ์ แล้วไปใช้เงินสุรุ่ยสุร่าย
รวยขึ้นมาแล้วใช้เงินแบบเว้นวรรคเลย สำหรับเกาเหยียน ไม่มีทางเป็นไปได้
ยิ่งไปกว่านั้น ที่บ้านเขายังมีสูตรเครื่องปรุงระดับซูเปอร์ อยู่ด้วย
มีสูตรนี้อยู่ในมือ อาหารที่เขาทำออกมา ยังไงก็ต้องเหนือกว่าฝีมือพ่อครัวระดับซูเปอร์สตาร์อีกขั้น
ล้างเนื้อแม่ไก่แก่ครึ่งตัวให้สะอาด เกาเหยียนก็เทลงหม้อ เติมน้ำ ใส่สูตรเครื่องปรุงระดับซูเปอร์ลงไปเคี่ยวเลย ส่วนเครื่องปรุงอื่นไม่ต้องใส่
ความสามารถที่กวนโอเวอร์ของสูตรเครื่องปรุงระดับซูเปอร์ อยู่ที่ว่าใช้เคี่ยวซุป ผัดผัก ยำลวก อะไรก็ได้ เหมือนเป็นน้ำพริกสารพัดประโยชน์